Rare Earth: Why Complex Life is Uncommon in the Universe

در 12 نوامبر 2002، دکتر جان چمبرز از مرکز جستجوی ایمز ناسا سمیناری را برای گروه اختر زیست شناسی در دانشگاه واشنگتن برگزار کرد. حدود 100 نفر از حضار با توجه و حوصله گوش می‌دادند که چمبرز نتایج یک مطالعه رایانه‌ای درباره نحوه شکل‌گیری منظومه‌های سیاره‌ای را توصیف می‌کرد. هدف تحقیق او پاسخ دادن به یک سوال بسیار ساده بود: با توجه به ستاره‌ای به اندازه خورشید خودمان، منظومه‌های سیاره‌ای تازه شکل‌گرفته چند بار سیاراتی شبیه زمین تولید می‌کنند؟ منظور چمبرز از "گوش مانند" سیاره ای صخره ای با آب در سطح آن است که در "منطقه قابل سکونت" ستاره در حال گردش است. این بخش درونی نه خیلی گرم و نه خیلی سرد، نسبتاً نزدیک به ستاره، از حضور آب مایع در سطح سیاره برای صدها میلیون سال پشتیبانی می کند - بازه زمانی احتمالاً ضروری برای تکامل زندگی چمبرز برای پاسخ به این سوال که چند سیاره شبیه زمین ممکن است در چنین منظومه سیاره‌ای ایجاد شود، هزاران ساعت را صرف اجرای نمودارهای مدل‌سازی بسیار پیچیده از طریق آرایه‌هایی از کامپیوترهای قدرتمند کرده بود. x پیشگفتار نسخه شومیز نتایج ارائه شده در جلسه شگفت انگیز بود. شبیه‌سازی‌ها نشان داد که سیارات صخره‌ای که در فواصل «درست» از ستاره مرکزی می‌چرخند، به راحتی شکل می‌گیرند، اما می‌توانند در نهایت به طیف وسیعی از آب‌ها ختم شوند.

n November 12, 2002, Dr. John Chambers of the NASA Ames - search Center gave a seminar to the Astrobiology Group at the OUniversity of Washington. The audience of about 100 listened with rapt attention as Chambers described results from a computer study of how planetary systems form. The goal of his research was to answer a dec- tively simple question: How often would newly forming planetary systems produce Earth-like planets, given a star the size of our own sun? By “Ear- like” Chambers meant a rocky planet with water on its surface, orbiting within a star’s “habitable zone. ” This not-too-hot and not-too-cold inner - gion, relatively close to the star, supports the presence of liquid water on a planet surface for hundreds of million of years—the time-span probably n- essary for the evolution of life. To answer the question of just how many Earth-like planets might be spawned in such a planetary system, Chambers had spent thousands of hours running highly sophisticated modeling p- grams through arrays of powerful computers. x Preface to the Paperback Edition The results presented at the meeting were startling. The simulations showed that rocky planets orbiting at the “right” distances from the central star are easily formed, but they can end up with a wide range of water c- tent.