Raffaello Borghini’s Il Riposo

رافائلو بورگینی Il Riposo (1584) شناخته شده ترین سند فلورانسی در موضوع محتوای ضد اصلاحات نقاشی های مذهبی است. علیرغم شهرت آن به عنوان یک متن هنری-تاریخی، این اولین ترجمه به زبان انگلیسی Il Riposo است که منتشر شده است. رساله بورگینی، تقطیر شایعات هنری که از ویژگی های دربار دوک بزرگ مدیچی بود، معیارهای ساده ای را برای قضاوت در مورد کیفیت یک اثر هنری بیان می کند.

شانزده سال پس از چاپ دوم Vite جورجیو وازاری، متنی که معیاری برای نوشتن تاریخی هنری در طول دوره تعیین کرد، Il Riposo بر موضوعات مهم تمرکز دارد. که وازاری از آن اجتناب کرد، نادیده گرفت یا از آن غافل بود. با شروع از جایی که وازاری متوقف شد، بورگینی به هنرمندانی می‌پردازد که بعد از میکائل آنژ آمده‌اند و توضیحات جامع‌تری از هنرمندانی ارائه می‌دهد که وازاری فقط به آنها اشاره کرده است، مانند Tintoretto، Veronese، Barocci، و هنرمندان استودیولو فرانچسکو اول. این متن همچنین به‌عنوان توصیفی از واکنش اواسط قرن شانزدهم در برابر سبک «مانیر» که بر بازنمایی چهره‌های پیچیده خودآگاهانه در آثار هنری پیچیده تأکید داشت، ارزشمند است. غیر پزشکان، Il Riposo بینش منحصر به فردی از مراحل اولیه تاریخ هنر به عنوان یک رشته، هنر و نظریه اواخر رنسانس، و ضد اصلاحات در ایتالیا می دهد.