Queenship in Medieval France, 1300-1500

این کتاب به بررسی قدرت ملکه‌های قرون وسطی فرانسه در قرن‌های چهاردهم و پانزدهم و نقش‌های بزرگ‌تر آنها در پادشاهی در زمانی که زنان از جانشینی تاج و تخت محروم بودند، می‌پردازد. خیلی قبل از کاترین و ماری دو مدیچی، آخرین ملکه های فرانسه در قرون وسطی نقش اساسی در سلطنت داشتند، نه تنها به این دلیل که بار سرنوشت سلسله خود را تحمل می کردند، بلکه به این دلیل که در کنار همسرانشان عظمت سلطنتی را تجسم می دادند. از آنجایی که زنان در سال 1316 از تاج و تخت فرانسه کنار گذاشته شدند، آنها تنها به عنوان «همسران ملکه» در نظر گرفته شدند. با این حال، این ملکه‌ها به دور از محدود شدن صرفاً به حوزه خصوصی، در ارتباطات قدرت مشارکت داشتند و به عملکرد مناسب «جامعه دربار» کمک کردند. از ایزابو از باواریا و نفوذ سیاسی او در غیبت های متناوب شوهرش تا سلطنت آن بریتانی، این کتاب به معنای و پیچیدگی مقام ملکه و در نهایت تاریخ قدرت زنانه می پردازد.

This book examines the power held by the French medieval queens during the fourteenth and fifteenth centuries and their larger roles within the kingdom at a time when women were excluded from succession to the throne. Well before Catherine and Marie de’ Medici, the last medieval French queens played an essential role in the monarchy, not only because they bore the weight of their dynasty’s destiny but also because they embodied royal majesty alongside their husbands. Since women were excluded from the French crown in 1316, they were only deemed as “queen consorts.” Far from being confined solely to the private sphere, however, these queens participated in the communication of power and contributed to the proper functioning of “court society.” From Isabeau of Bavaria and her political influence during her husband’s intermittent absences to Anne of Brittany’s reign, this book sheds light on the meaning and complexity of the office of queen and ultimately the female history of power.