Procedural Justice and Legitimacy in Policing

این مختصر بر "انجام" عدالت رویه ای متمرکز است: آنچه پلیس می تواند برای اجرای اصول عدالت رویه ای انجام دهد و چگونه اقدامات آنها می تواند درک شهروندان از مشروعیت پلیس را بهبود بخشد. با استفاده از تحقیقات استرالیا (Mazerolle و همکاران)، بریتانیا (Stanko، Bradford، Jackson و غیره)، ایالات متحده (Tyler، Reisig، Weisburd)، اسرائیل (Jonathon-Zamir و همکاران)، ترینیداد و توباگو (Kochel et al) و غنا (Tankebe)، نویسندگان روش‌های عملی را بررسی می‌کنند که پلیس می‌تواند به تعامل با شهروندان در طیفی از انواع مختلف مداخلات برای پذیرش اصول عدالت رویه‌ای، از جمله:

· پلیس مشکل‌محور برخورد کند.

· گشت

· عدالت ترمیمی

· پلیس اطمینان خاطر

· و پلیس جامعه.

از این طریق. به عنوان مثال، نویسندگان همچنین برخی از موانع را برای اجرای روش‌های عادلانه رویه‌ای تعامل با شهروندان بررسی کرده و پیشنهادهای عملی برای اصلاح ارائه می‌کنند. این کار برای محققان جرم شناسی و عدالت کیفری متمرکز بر پلیس و همچنین سیاست گذاران جالب خواهد بود.

This brief focuses on the “doing” of procedural justice: what the police can do to implement the principles of procedural justice, and how their actions can improve citizen perceptions of police legitimacy. Drawing on research from Australia (Mazerolle et al), the UK (Stanko, Bradford, Jackson etc al), the US (Tyler, Reisig, Weisburd), Israel (Jonathon-Zamir et al), Trinidad & Tobago (Kochel et al) and Ghana (Tankebe), the authors examine the practical ways that the police can approach engagement with citizens across a range of different types of interventions to embrace the principles of procedural justice, including:

· problem-oriented policing

· patrol

· restorative justice

· reassurance policing

· and community policing.

Through these examples, the authors also examine some of the barriers for implementing procedurally just ways of interacting with citizens, and offer practical suggestions for reform. This work will be of interest for researchers in criminology and criminal justice focused on policing as well as policymakers.