Prekäre Idyllen in der Erzählliteratur des deutschsprac higen Realismus

اشکال روایی مختلف بت در ادبیات رئالیسم آلمانی زبان محور این جلد است. حداکثر از زمان ژان پل، این بت خود را از مناظر آرکادی خود جدا کرده و به تمام گوشه‌های دنیای روایت مهاجرت کرده است: مکان‌های مخفی در باغ‌ها و جنگل‌ها، خانواده، خانه، پیاده‌روی و اجاق‌های آشپزخانه. با بیان ایده فضای روایی محافظت شده و بسته، سناریوهای بت مانند در عملکرد خود به عنوان عکسی متضاد از تجربیات یک محیط زندگی مدرن و بیگانه نمایان می شوند. بنابراین می‌توان آن‌ها را بیش از هر چیز به عنوان نشانه‌ای از یک حال تهدیدآمیز خواند. مشارکت‌ها همیشه این سؤال را مطرح می‌کنند که آیا متون مربوطه به یک ژست دفاعی تغییر شکل می‌گریزند یا از پتانسیل بازتابی انتقادی شکل بت‌آمیزی استفاده می‌کنند.

Die unterschiedlichen Erzählformen der Idylle in der Literatur des deutschsprachigen Realismus stehen im Mittelpunkt dieses Bandes. Spätestens seit Jean Paul hat sich die Idylle aus ihren arkadischen Szenerien herausgelöst und ist in alle Winkel der erzählten Welt eingewandert: heimliche Plätze in Gärten und Wäldern, die Familie, das Haus, Spaziergänge und Küchenherde. Indem die idyllischen Szenerien die Vorstellung eines geschützten und abgeschlossenen Erzählraums zum Ausdruck bringen, werden sie gleichzeitig in ihrer Funktion als Gegenbilder gegenüber den Erfahrungen einer sich entfremdenden, modernen Lebenswelt sichtbar. Sie lassen sich somit vor allem auch als Indiz einer bedrohlich prekären Gegenwart lesen. Die Beiträge loten dabei stets die Frage aus, ob die jeweiligen Texte in eine abwehrende Geste der Verklärung flüchten oder ob sie sich die kritisch-reflexiven Potentiale der Idyllenform zunutze machen.