برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید

09117307688
09117179751

در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید

دسترسی نامحدود

برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند

ضمانت بازگشت وجه

درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب

پشتیبانی

از ساعت 7 صبح تا 10 شب

دانلود کتاب Pragmatism in Islamic Law. A Social and Intellectual History

دانلود کتاب عمل گرایی در حقوق اسلامی تاریخ اجتماعی و فکری

مشخصات کتاب

Pragmatism in Islamic Law. A Social and Intellectual History

دسته بندی: دین
ویرایش:  
نویسندگان: Ahmed Fekry Ibrahim  
سری:  
ISBN (شابک) : 9780815653196, 0815633947 
ناشر: Syracuse University Press 
سال نشر: 2015 
تعداد صفحات: 380 
زبان: English 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 3 مگابایت

قیمت کتاب (تومان) : 74,000

در صورت ایرانی بودن نویسنده امکان دانلود وجود ندارد و مبلغ عودت داده خواهد شد

کلمات کلیدی مربوط به کتاب عمل گرایی در حقوق اسلامی تاریخ اجتماعی و فکری: اسلام حقوق اسلامی الهیات اسلامی مطالعات اسلامی فقه قرآن دین حقوق تاریخ اسلام تاریخ اسلام Islamisches Recht مطالعات دینی

میانگین امتیاز به این کتاب :
تعداد امتیاز دهندگان : 17

در صورت تبدیل فایل کتاب Pragmatism in Islamic Law. A Social and Intellectual History به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.

توجه داشته باشید کتاب عمل گرایی در حقوق اسلامی تاریخ اجتماعی و فکری نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.

توضیحاتی در مورد کتاب عمل گرایی در حقوق اسلامی تاریخ اجتماعی و فکری

ابراهیم در کتاب پراگماتیسم در حقوق اسلامی، تاریخ مفصلی از کثرت گرایی حقوقی اهل سنت و روش هایی را که در آن برای پاسخگویی به نیازهای متغیر جامعه به کار گرفته شد، ارائه می دهد. از دوران شکل‌گیری حقوق اسلامی، حقوقدانان به جای سنجیدن مفاد متضاد قانون برای تعیین محتمل‌ترین بیان اراده الهی، در مورد اینکه آیا قابل قبول است که یک قانون بر اساس فایده آن انتخاب شود، بحث کرده‌اند. مخالفت تقریباً متفق القول با رویکرد فایده گرایانه، که از آن به عنوان «التقاط عملگرایانه» یاد می شود، در میان فقهای اولیه اسلامی پدیدار شد. با این حال، به دلیل انبوهی از دگرگونی های نهادی و اجتماعی-اقتصادی در حال تغییر، گرایشی به سمت مشروعیت بخشیدن به التقاط گرایی عمل گرا در قرن سیزدهم به وجود آمد. متعاقباً، مقامات مملوک زمانی که سلطان بایبارز در سال 1265 م، چهار قاضی ارشد را به نمایندگی از چهار مدرسه اهل سنت در قاهره منصوب کرد، این عملگرایی را نهادینه کردند. پس از تلاشی کوتاه برای معکوس کردن پلورالیسم ممالیک با تحمیل مکتب حنفی در قرن شانزدهم، حاکمان جدید مصر، عثمانی‌ها، این عمل‌گرایی کثرت‌گرا را پذیرفتند. ابراهیم در بررسی بیش از هزار پرونده از سه دادگاه مصر قرن هفدهم و هجدهم، منطق درونی التقاط عملگرایانه در دوران عثمانی را دنبال می کند. مجموعه‌ای از منابع آرشیوی شیوه‌ای را که طبقات فرودست جامعه مصری از پلورالیسم قانونی سنی به عنوان ابزاری برای اجتناب از دکترین‌های حقوقی سخت‌گیرانه‌تر استفاده می‌کردند، مستند می‌کند. پرتره بعدی این فرضیه را که بسیاری از مورخان مدرن مطرح کردند مبنی بر اینکه رویکردهای فایده گرایانه ای که اصلاح طلبان مسلمان قرن نوزدهم و بیستم اتخاذ کردند، گسست آشکاری با تاریخ حقوقی اولیه اسلامی را به چالش می کشد. در مقابل، بسیاری از راهبردهای حقوقی اعمال شده در تدوین جزئی قانون خانواده مصر در قرن بیستم ریشه در فقه اسلامی پیشامدرن داشت.

توضیحاتی درمورد کتاب به خارجی

In Pragmatism in Islamic Law, Ibrahim presents a detailed history of Sunni legal pluralism and the ways in which it was employed to accommodate the changing needs of society. Since the formative period of Islamic law, jurists have debated whether it is acceptable for a law to be selected based on its utility, rather than weighing conflicting articulations of the law to determine the most likely expression of the divine will. Virtually unanimous opposition to the utilitarian approach, referred to as “pragmatic eclecticism,” emerged among early Islamic jurists. However, due to a host of changing institutional and socioeconomic transformations, a trend toward the legitimization of pragmatic eclecticism arose in the thirteenth century. Subsequently, the Mamluk authorities institutionalized this pragmatism when Sultan Baybars appointed four chief judges representing the four Sunni schools in Cairo in 1265 CE. After a brief attempt to reverse Mamluk pluralism by imposing the Hanafi school in the sixteenth century, Egypt’s new rulers, the Ottomans, embraced this pluralistic pragmatism. In examining over a thousand cases from three seventeenth- and eighteenthcentury Egyptian courts, Ibrahim traces the internal logic of pragmatic eclecticism under the Ottomans. An array of archival sources documents the manner in which Egyptian society’s subaltern classes navigated Sunni legal pluralism as a tool to avoid more austere legal doctrines. The ensuing portrait challenges the assumption made by many modern historians that the utilitarian approaches adopted by nineteenth- and twentieth-century Muslim reformers constituted a clear rupture with early Islamic legal history. In contrast, many of the legal strategies exercised in Egypt’s partial codification of family law in the twentieth century were rooted in premodern Islamic jurisprudence.