Postfeminism and Health: Critical Psychology and Media Perspectives

این کتاب پیشگامانه از روش شناسی فرا رشته ای و پساساختارگرایانه برای توسعه مفهوم «سلامت گرایی پسا فمینیستی» استفاده می کند، درک قرن بیست و یکم از سلامت جسمی و روانی زنان که در تقاطع حساسیت های پسا فمینیستی، ساختارهای نولیبرالی شهروندی و مفهوم شکل گرفته است. سلامت به عنوان یک مسئولیت فردی که از طریق مصرف مدیریت می شود. سلامت گرایی پست فمینیستی در این کتاب برای بررسی هفت موضوعی که حساسیت پست فمینیستی بیشترین تأثیر را بر سلامت زنان دارد، مورد استفاده قرار می گیرد: خودیاری، وزن، فناوری های جراحی، جنسیت، بارداری، مسئولیت در قبال سلامت دیگران و جوامع طرفدار بی اشتهایی. این کتاب راه‌هایی را بررسی می‌کند که در آن میل به عادی بودن و داشتن یک زندگی خوب با انتظارات مربوط به «کمال طبیعی» که در تعاملات بین‌فردی، بازنمایی‌های رسانه‌ای و گفتمان‌های تخصصی منتشر می‌شود، گره خورده است. سلامت‌گرایی پسا فمینیستی را هم برای زنانی که در آن شرکت می‌کنند و هم برای آن‌هایی که آن‌ها را کنار می‌گذارد، ناسالم تشخیص می‌دهد و در نظر می‌گیرد که چگونه ممکن است جهت‌های مثبت بیشتری ظاهر شود.

با کاوش در تقاطع مطالعات پسا فمینیسم و ​​سلامت که مورد تحقیق قرار نگرفته است، این کتاب برای محققان و دانشجویان روانشناسی، مطالعات جنسیتی و زنان، تحقیقات سلامت، مطالعات رسانه ای و جامعه شناسی ارزشمند خواهد بود.

This groundbreaking book employs a transdisciplinary and poststructuralist methodology to develop the concept of ‘postfeminist healthism,’ a twenty-first-century understanding of women’s physical and mental health formed at the intersections of postfeminist sensibilities, neoliberal constructs of citizenship and the notion of health as an individual responsibility managed through consumption. Postfeminist healthism is used in this book to explore seven topics where postfeminist sensibility has the most impact on women’s health: self-help, weight, surgical technologies, sex, pregnancy, responsibilities for others’ health and pro-anorexia communities. The book explores the ways in which the desire to be normal and live a good life is tied to expectations of ‘normal-perfection’ circulated across interpersonal interactions, media representations and expert discourses. It diagnoses postfeminist healthism as unhealthy for both those women who participate in it and those whom it excludes and considers how more positive directions may emerge.

By exploring the under-researched intersection of postfeminism and health studies, this book will be invaluable to researchers and students in psychology, gender and women’s studies, health research, media studies and sociology.