Postcolonial Representations of Women: Critical Issues for Education

در این ترکیب قابل دسترس از نظریه پسااستعماری، فمینیسم و ​​آموزش، نویسنده از استفاده از بازنمایی‌های هنری براندازانه و معاصر زنان برای بازسازی کلیشه‌های سنتی در آموزش دفاع می‌کند. در این بخش کلیدی است که ارزش‌ها و هنجارها شکل می‌گیرند و از تعصبات دور نگه داشته می‌شود، با این حال میراث استعمار همچنان بر آموزش رسمی دریافت شده در کلاس‌ها و همچنین آموزش «غیر رسمی» که از طریق فرهنگ عامه و رسانه‌ها وارد می‌شود، نفوذ می‌کند. نتیجه، انواع تصاویر تحریف شده از زنان و جنسیت است که در آن زنان به عنوان کلیشه‌های دوبعدی ظاهر می‌شوند.

این متن، بازنمایی‌های کنونی و تاریخی استعماری زنان را در یک زمینه آموزشی تحلیل می‌کند. با انجام این کار، تلاش می‌کند تا برداشت ما از «تفاوت» چیست، روابط جنسیتی تاریخی و مردسالارانه را با بازنمایی‌های کلیشه‌ای آن‌ها به چالش بکشد که همچنان جمعیت‌های اقلیت را در جهان اول و میلیاردها زن را در جاهای دیگر به حاشیه می‌برند. کتاب استدلال می‌کند که این تصاویر تحریف‌شده را می‌توان با استفاده از نشانه‌شناسی ارائه‌شده توسط پسااستعمار و فمینیسم فراملی و آثار هنرمندان معاصری که رمزهای بصری استعمار را بازاندیشی کرده و از نو متن‌سازی می‌کنند، واژگون کرد. این تصاویر مقاومتی که توسط زنانی که شیوه‌های بازنمایی مردسالارانه را به چالش می‌کشند و زیر و رو می‌کنند، ایجاد شده‌اند، می‌توانند برای ایجاد محیط‌های آموزشی که دیدگاهی جایگزین از زنان با منشأ غیرغربی ارائه می‌دهند، استفاده شوند.

In this accessible combination of post-colonial theory, feminism and pedagogy, the author advocates using subversive and contemporary artistic representations of women to remodel traditional stereotypes in education. It is in this key sector that values and norms are molded and prejudice kept at bay, yet the legacy of colonialism continues to pervade official education received in classrooms as well as ‘unofficial’ education ingested via popular culture and the media. The result is a variety of distorted images of women and gender in which women appear as two-dimensional stereotypes.

The text analyzes both current and historical colonial representations of women in a pedagogical context. In doing so, it seeks to recast our conception of what ‘difference’ is, challenging historical, patriarchal gender relations with their stereotypical representations that continue to marginalize minority populations in the first world and billions of women elsewhere. These distorted images, the book argues, can be subverted using the semiology provided by postcolonialism and transnational feminism and the work of contemporary artists who rethink and recontextualize the visual codes of colonialism. These resistive images, created by women who challenge and subvert patriarchal modes of representation, can be used to create educational environments that provide an alternative view of women of non-western origin.