Post-TV: Piracy, Cord-Cutting, and the Future of Television

در اواخر دهه 2000، تلویزیون دیگر به چیزی که باید تماشا شود اشاره نمی کرد. تبدیل به محتوایی برای پخش، دانلود و به اشتراک گذاری شده بود. ده‌ها میلیون بیننده «سیم را قطع کرده»، تلویزیون کابلی را رها کرده‌اند، به سرویس‌های آنلاینی مانند نتفلیکس، هولو و یوتیوب متصل شده‌اند، و همچنین فیلم‌ها و برنامه‌های دزدی دریایی را با سرعتی بی‌سابقه تماشا کرده‌اند. این ایده که اینترنت صنعت تلویزیون و سینما را به همان شکلی که صنعت موسیقی را نابود کرد، ویران خواهد کرد، دیگر دور از ذهن به نظر نمی رسد. با این حال، صنعت تلویزیون تحت تأثیر مدل‌های تجاری منسوخ مبتنی بر بازار قرار دارد که رفتار و ترجیحات مخاطب را نادیده می‌گیرند.

در پس از تلویزیون، مایکل استرنج لاو عادات و ارزش‌های تماشایی را بررسی می‌کند. نسل پس از تلویزیون، نسلی که راه‌های جدیدی برای بهره‌برداری از فناوری برای یافتن سرگرمی‌های خود به‌جای پرداخت هزینه‌ای، به صورت رایگان پیدا می‌کند. استرنج لاو با به چالش کشیدن این تصور که مخاطب توسط رژیم‌های نظارتی و صنعتی محدود شده است، استدلال می‌کند که قطع کابل، دزدی دریایی دیجیتال، افزایش رقابت، و شیوه‌های جدید تولید و توزیع، کنترل مخاطبان و محتوا را دشوارتر می‌کند و امکان محیط رسانه ای آزادتر، دموکراتیک تر.

پیگیری برنده جایزه تماشای یوتیوب، پس از تلویزیون، یک بررسی زنده از پیامدهای اجتماعی و اقتصادی دنیایی که در آن مردم می‌توانند آنچه را که می‌خواهند، زمانی که می‌خواهند، هر کجا که می‌خواهند تماشا کنند.

In the late 2000s, television no longer referred to an object to be watched; it had transformed into content to be streamed, downloaded, and shared. Tens of millions of viewers have “cut the cord,” abandoned cable television, tuned into online services like Netflix, Hulu, and YouTube, and also watch pirated movies and programmes at an unprecedented rate. The idea that the Internet will devastate the television and film industry in the same way that it gutted the music industry no longer seems farfetched. The television industry, however, remains driven by outmoded market-based business models that ignore audience behaviour and preferences.

In Post-TV, Michael Strangelove explores the viewing habits and values of the post-television generation, one that finds new ways to exploit technology to find its entertainment for free, rather than for a fee. Challenging the notion that the audience is constrained by regulatory and industrial regimes, Strangelove argues that cord-cutting, digital piracy, increased competition, and new modes of production and distribution are making audiences and content more difficult to control, opening up the possibility of a freer, more democratic, media environment.

A follow-up to the award-winning Watching YouTube, Post-TV is a lively examination of the social and economic implications of a world where people can watch what they want, when they want, wherever they want.