Positive Liberty: An Essay in Normative Political Philosophy

آزادی شاید ستوده‌ترین ایده‌آل اجتماعی باشد. به ندرت جنبش سیاسی مدرنی است که «آزادی»، «آزادی»، «آزادی» یا «رهایی» را به طور برجسته بر روی پرچم های خود حک نکرده باشد. هنوز کمتر رهبر سیاسی است که علیه آزادی سخن گفته باشد، اگرچه، البته، برخی "مجوز" را محکوم کرده اند. با وجود اینکه توافق قاطع در مورد ارزش آزادی وجود دارد، با این حال، اختلاف نظر زیادی در مورد آزادی وجود دارد. است. این واقعیت است که توضیح می دهد که چگونه ممکن است برای خشن ترین احزاب سیاسی مخالفت به آرمان «همان» ادای احترام کنند. از میان بسیاری از راه‌هایی که آزادی درک می‌شود، این مقاله تنها به دو مورد می‌پردازد. اولین مورد آزادی را عدم دخالت انسان در اعمال فرد می داند. این همان راهی است که آزادی توسط سنت «لیبرال» انگلیسی-آمریکایی از توماس هابز در قرن هفدهم تا قرن اول درک شده است. اس. میل در نوزدهمین فیلسوفان سیاسی معاصر و بسیار متفاوت از جمله جان رالز و رابرت نوزیک. مکتب «عدم مداخله» در درک خود از آزادی از یکپارچگی فاصله زیادی دارد، اما در مخالفت با روایتی رقیب متحد است که آزادی به عنوان فقدان مداخله انسانی تلقی نمی‌شود، بلکه وجود موقعیت‌های گوناگون است. امکانات یا فرصت ها.

Liberty is perhaps the most praised of all social ideals. Rare is the modern political movement which has not inscribed "liberty," "freedom," "liber­ ation," or "emancipation" prominently on its banners. Rarer still is the political leader who has spoken out against liberty, though, of course, some have condemned "license. " While there is overwhelming agreement on the value of liberty, however, there is a great deal of disagreement on what liberty is. It is this fact that explains how it is possible for the most violently opposed of political parties to pay homage to the "same" ideal. From among the many ways liberty is understood, this essay will be concerned with only two. The first takes liberty to be the absence of human interference with the individual's actions. This is the way liberty has been understood by the Anglo-American "liberal" tradition from Thomas Hobbes in the seventeenth century to l. S. Mill in the nineteenth to such contemporary, and very dissimilar, political philosophers as John Rawls and Robert Nozick. The "absence of interference" school is far from monolithic in its understanding of liberty, but it is united in its opposition to a rival account on which liberty is not taken to be the absence of human interference but rather the presence of diverse pos­ sibilities or opportunities.