Political Ethnography: What Immersion Contributes to the Study of Power

پژوهندگان سیاست در سال‌های اخیر در پی آن بوده‌اند که این رشته را با روش‌های کیفی پژوهشی مهمان‌نوازتر کنند. مردم نگاری سیاسی با تمجید از نتایج این تلاش و برجسته کردن پتانسیل آن برای آینده، به طور خاص مورد قانع کننده ای برای یکی از این روش ها ارائه می کند. مردم‌نگاری، که مشارکت‌کنندگان در طیف گسترده‌ای از مقالات اصلی به‌طور گسترده نشان می‌دهند، به‌طور منحصربه‌فردی برای روشن کردن مطالعه سیاست مناسب است.

با قرار دادن این قطعات در چارچوب تحولات علوم سیاسی، ادوارد شاتز مقدمه‌ای کلی ارائه می‌کند و پیشگفتارهای اساسی برای هر یک از چهار بخش این جلد. بخش اول به موضوعات هستی‌شناختی و معرفت‌شناختی مرکزی می‌پردازد که توسط کار قوم‌نگاری مطرح شده‌اند، در حالی که بخش دوم با این واقعیت دست و پنجه نرم می‌کند که همه تحقیقات از دیدگاه اول شخص انجام می‌شوند. بخش سوم در ادامه به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه تحقیقات قوم‌نگاری می‌تواند دیدگاه‌های تازه‌ای را درباره موضوعات همیشگی مانند نظر، علیت و قدرت ارائه دهد. با نتیجه‌گیری اینکه قوم‌نگاری سیاسی می‌تواند و باید نقشی محوری در کل این حوزه داشته باشد، فصل‌های پایانی راه‌های بسیاری را روشن می‌کنند که از طریق آنها رویکردهای قوم‌نگاری می‌توانند باعث افزایش، بهبود و در برخی زمینه‌ها، تغییر مطالعه سیاست شوند.

Scholars of politics have sought in recent years to make the discipline more hospitable to qualitative methods of research. Lauding the results of this effort and highlighting its potential for the future, Political Ethnography makes a compelling case for one such method in particular. Ethnography, the contributors amply demonstrate in a wide range of original essays, is uniquely suited for illuminating the study of politics.

Situating these pieces within the context of developments in political science, Edward Schatz provides an overarching introduction and substantive prefaces to each of the volume’s four sections. The first of these parts addresses the central ontological and epistemological issues raised by ethnographic work, while the second grapples with the reality that all research is conducted from a first-person perspective. The third section goes on to explore how ethnographic research can provide fresh perspectives on such perennial topics as opinion, causality, and power. Concluding that political ethnography can and should play a central role in the field as a whole, the final chapters illuminate the many ways in which ethnographic approaches can enhance, improve, and, in some areas, transform the study of politics.