Pindar and the Sublime: Greek Myth, Reception, and Lyric Experience

پیندار- «عقاب تبانی»، همانطور که توماس گری معروف او را نامیده است- اغلب به عنوان کهن الگوی شاعر والا در نظر گرفته شده است: اوج گرفتن به آسمان بر بال های زبان و الهام گرفته از رؤیاهای ابدیت. در این مطالعه جدید مورد انتظار، رابرت فاولر می پرسد که مفهوم امر متعالی هنوز از چه راه هایی می تواند خوانش بزرگترین غزلسرای یونانی را راهنمایی کند. او با کار با روش‌های باستانی و مدرن این موضوع، به‌ویژه اشعار و نوشته‌های فردریش هولدرلین (۱۷۷۰–۱۸۴۳)، که مسلماً بزرگترین خواننده مدرن پیندار است، موردی را برای درک زیبایی‌شناختی از قصیده‌های پیندار به عنوان ادبیات توسعه می‌دهد.

او با تکیه بر روندهای اخیر در نقد، تمرکز را از اولین اجرا و شفاهی فرهنگ یونانی به دریافت و تجربه قصیده های پیندار به عنوان متن تغییر می دهد. این تغییر تأکید، بحث تازه‌ای درباره بسیاری از جنبه‌های هنر شگفت‌انگیز پیندار، از جمله ارتباط شعرها با مناسبت‌هایشان، نمایش‌پذیری، شخصیت شاعر، تصویرسازی‌های او و اسطوره‌هایش به دست می‌دهد. توجه به دیدگاه های پیندار در مورد الوهیت، تعالی، زمان و محدودیت های زبان نشان می دهد که او نه تنها نویسنده ای بزرگ است، بلکه متفکری بزرگ است.