Picture Bride, War Bride: The Role of Marriage in Shaping Japanese America

نقشی را که ازدواج در زندگی زنان ژاپنی در دوره‌های طرد نژادی در ایالات متحده ایفا می‌کرد بررسی می‌کند

در سال 1908 ایالات متحده و ژاپن توافق کردند که مهاجرت کارگران ژاپنی به آمریکا توافقنامه آقایان در سال 1908 دوران طرد ژاپنی ها را آغاز کرد، اما برای زنان ژاپنی که به عنوان همسر مردان ژاپنی مهاجرت کرده بودند استثنا قائل شد. در سال 1924 این استثنا با تصویب قانون منشأ ملی پایان یافت. بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، زنان ژاپنی بار دیگر اجازه یافتند که به عنوان عروس وارد ایالات متحده شوند - اما این بار، به عنوان همسران سربازان آمریکایی مستقر در سراسر ژاپن. ممنوعیت مهاجرت به ژاپن تا سال 1952 برداشته نمی شد.

تصویر عروس، عروس جنگ به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه نهاد ازدواج باعث ایجاد جیب هایی از شمول قانونی و اجتماعی می شود. برای زنان ژاپنی در دوره محرومیت ژاپنی ها. سونیا سی گومز با موج اول مهاجرت زنان ژاپنی در اوایل قرن بیستم (تصویر عروس) شروع می شود و با دومین مهاجرت دسته جمعی زنان ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم (عروس های جنگ) به پایان می رسد تا نشان دهد که چگونه گفتمان مردمی و سیاسی کشش یافته است. بر روی منطق‌های متداخل و متضاد برای حذف نژادی ژاپنی‌ها یا تسهیل ورود آنها از طریق قانون مهاجرت که به همسران و مادران امتیاز می‌دهد. Picture Bride, War Bride تاریخ مهاجرت و طرد شدن ژاپنی ها را با محور قرار دادن زنان، جنسیت و جنسیت بازگو می کند، و با این کار، دودویی گنجاندن در مقابل حذف را با مشکل مواجه می کند. در حالی که ژاپنی‌ها بین سال‌های 1908 و 1952 از نظر نژادی محروم بودند، زنان و مادران ژاپنی اجازه ورود داشتند زیرا گنجاندن آنها در خدمت منافع آمریکا در اقیانوس آرام بود. با این حال، همان منطقی که امکان گنجاندن آنها را به طور همزمان محدود کرده و پارامترهای زندگی آنها را در ایالات متحده تعریف کرده است. تجزیه و تحلیل اینکه چگونه تعامل پیچیده بین هنجارهای اجتماعی و منافع سیاسی می تواند چارچوب های به هم پیوسته نژاد، جنسیت و تمایلات جنسی را مهار کند و در تضاد باشد.

Examines the role marriage played in the lives of Japanese women during periods of racial exclusion in the United States

In 1908 the United States and Japan agreed to limit the migration of Japanese laborers to the US. The Gentlemen’s Agreement of 1908 ushered in an era of exclusion for the Japanese, but an exception was made for Japanese women who migrated as wives of Japanese men. In 1924 that exception would end with the passage of the National Origins Act. Immediately after World War II, Japanese women were once again permitted to enter the US as brides— this time, however, as the wives of American servicemen stationed throughout Japan. The ban on Japanese immigration would not be lifted until 1952.

Picture Bride, War Bride examines how the institution of marriage created pockets of legal and social inclusion for Japanese women during the period of Japanese exclusion. Sonia C. Gomez begins with the first wave of Japanese women's migration in the early twentieth century (picture brides), and ends with the second mass migration of Japanese women after World War II (war brides), to illustrate how popular and political discourse drew on overlapping and conflicting logics to either racially exclude the Japanese or facilitate their inclusion via immigration legislation privileging wives and mothers. Picture Bride, War Bride retells the history of Japanese migration and exclusion by centering women, gender, and sexuality, and in so doing, troubles the inclusion versus exclusion binary. While the Japanese were racially excluded between 1908 and 1952, Japanese wives and mothers were permitted entry because their inclusion served American interests in the Pacific. However, the very rationale enabling their inclusion simultaneously restricted and defined the parameters of their lives within the US.

Picture Bride, War Bride serves as a compelling analysis of how the intricate interplay between societal norms and political interests can both harness and contradict the interconnected frameworks of race, gender, and sexuality.