Philosophy of History and Action: Papers Presented at the First Jerusalem Philosophical Encounter December 1974

این جلد شامل مجموعه مقالات اولین برخورد فلسفی اورشلیم است - که توسط مؤسسه فلسفه دانشگاه عبری (در حال حاضر مرکز مطالعات فلسفی S. H. برگمن) که در 28 تا 31 دسامبر 1974 برگزار شد. در سالهای اخیر فرهنگ - به نظر می رسد شکافی که فیلسوفان را از هم جدا می کند به کندی - در واقع بسیار کند - در حال کاهش است. اگرچه مدارهای کوتاه در ارتباطات هنوز اتفاق می افتد و بی احترامی متقابل از بین نرفته است، نشان دادن ناآگاهی نسبت به سنت فلسفی دیگر یا کنار گذاشتن آن با لبخندی نابخردانه به امری غیرمعمول تبدیل شده است. شاید از نظر دیالکتیکی، نارسایی هر دیدگاه خودمحورانه ای که سعی می کند خود را در برابر چالش های بیرونی مصونیت دهد، از درون شروع به ایجاد اختلال در آن کند. علاوه بر این، از آنجایی که ماهیت وابسته به فرهنگ (و زبان) بسیاری از واگرایی‌های فلسفی عمیق‌تر در آگاهی فرو می‌رود، کنایه از نگرش عدم تحمل نسبت به آنها آشکارتر می‌شود. هدف ما این بود که سهمی کوچک در این توسعه داشته باشیم. با این حال، ما قصد نداشتیم تفاوت‌ها و مشکلات واقعی را در ارتباطات اشتباه بگیریم. در نتیجه، اصطلاح واقع‌گرایانه‌تر «برخورد» به «گفت‌وگو» ایده‌آل‌کننده ترجیح داده شد. میزبانان اسرائیلی، که خود در انواع سنت‌های فلسفی آموزش دیده بودند، احساس کردند که چیزی میان گفت‌وگوی واقعی از یک سو و گفتگوی متقابل وجود دارد. بیگانگی از سوی دیگر، و مایل به فراهم کردن محل ملاقات برای آن است.

This volume contains the proceedings of the First Jerusalem Philosophical Encounter - started by the Hebrew University Institute of Philosophy (now the S. H. Bergman Centre for Philosophical Studies), which took place on December 28-31, 1974. In recent years the culture-gap that separates philosophers seems slowly - indeed much too slowly - to be narrowing. Although short­ circuits in communication still do happen and mutual disrespect has not vanished, it is becoming unfashionable to demonstrate ignorance of another philosophical tradition or to shrug it off with a supercilious smile. Perhaps dialectically, the insufficiency of any self-centred view that tries to immunize itself to challenges from without starts to disturb it from within. Moreover, as the culture- (and language-) bound nature of many philosophical divergencies is sinking more deeply into consciousness, the irony of an attitude of intolerance to them becomes more apparent. Our aim was to make a modest contribution to this development. We did not, however, mean to confuse genuine differences and problems in communication. Consequently, the more realistic term "encounter" was preferred to the idealizing "dialogue. " The Israeli hosts, themselves trained in a variety of philosophical traditions, felt that there is something in­ between real dialogue on the one hand and mutual estrangement on the other, and wished to provide a meeting place for it.