Perspektiven der Kultursoziologie: Gesammelte Aufsätze

در سال 1972 مقاله خود را با عنوان "جامعه شناسی قبل از تاریخ" در ویژه شماره 16 این مجله منتشر کردم که به موضوع "جامعه شناسی و تاریخ اجتماعی" اختصاص داشت. من در مورد برخی از آثار دیگر همین احساس را داشتم. من می‌خواستم یک مشکل اساسی را مطرح کنم که همیشه توسط سوژه سرکوب شده بود، یعنی تاریخ، یا بهتر است بگوییم: تأثیر دائمی آن بر واقعیت اجتماعی، که فقط به طور ملموس در قالب موقعیت‌ها و رویدادهای منحصر به فرد و خاص وجود دارد. به نظر من در آن زمان بسیار ضروری بود که به این نکته اشاره کنم، زیرا موضوع، در تحولات متلاطم و جناح‌گرایی در تمام جبهه‌ها، قاطعانه‌تر به این دیدگاه متعهد می‌شد که واقعیت اجتماعی را باید از قاعده‌های کلی تعیین کرد. این همان چیزی است که شور و شوق جدید برای تاریخ اجتماعی در نهایت منجر به آن شد. از آنجایی که برای مشکل باز راه حلی برای ارائه نداشتم، فقط می توانستم وظیفه و شاید جهت را نشان دهم. حتی در آن زمان من به خوبی از کاستی های سهم خود آگاه بودم، به خصوص که زمان کمی برای اجرا باقی مانده بود. با این وجود، تصمیم گرفتم آن را در اینجا منتشر کنم، همانطور که اغلب انجام می دهم، با این اعتقاد که حداقل اشاره به اشتباهات اساسی مهمتر از تأیید آنها از طریق تحقیقات فردی است. من در این امر با توجه به این که یک راه حل مفید برای کار، اگر تبدیل به یک کار زندگی نشود، به هر حال از توان فرد فراتر می رود، در این مورد تقویت شدم. که پوشه، در صورت لزوم، کار را می پذیرد.

1972 veröffentlichte ich im Sonderheft 16 dieser Zeitschrift, das dem Thema .,Soziologie und Sozialgeschichte" gewidmet war, meinen Beitrag .,Die Soziologie vor der Ge­ schichte". Damit ging es mir wie mit manchen anderen Arbeiten. Ich wollte ein grundsätzliches Problem anmahnen, das vom Fach seit jeher verdrängt worden war, nämlich die Geschichte oder besser: ihren ständigen Einschlag in die gesellschaftliche Wirklichkeit, die einzig in Gestalt einmalig-besonderer Lagen und Vorgänge konkret existiert. Darauf hinzuweisen schien mir damals höchst nötig, weil sich das Fach in seinen stürmischen Entwicklungen und Parteiungen über alle Fronten hinweg immer entschiedener zu der Auffassung bekannte, die gesellschaftliche Wirklichkeit sei aus generellen Regelmäßigkeiten zu ermitteln, worauf ja auch die neue Begeisterung für die Sozialgeschichte schließlich hinauslief. Da ich für das offene Problem keine Lösung anzubieten hatte, konnte ich nur die Aufgabe und vielleicht die Richtung anzeigen. Selbst da war ich mir der Mängel meines Beitrages wohl bewußt, zumal wenig Zeit für die Ausführung blieb. Dennoch entschloß ich mich hier, wie auch sonst öfters, zur Veröffentlichung in der Überzeugung, es sei wichtiger, auf grundsätzliche Fehlentwicklungen wenigstens hinzuweisen, als sie durch Einzelforschung zu befestigen. Darin fühlte ich mich durch die Überlegung bestärkt, daß eine brauchbare Lösung der Aufgabe, wenn sie nicht zur Lebensarbeit wird, sowieso die Kräfte des einzelnen übersteigt, der eben deshalb gehalten ist, das verdrängte Problem, wie unvollkommen auch immer, anzumahnen, damit sich das Fach, wie nötig, der Aufgabe annimmt.