Pathobiology of the Human Atherosclerotic Plaque

سیمور گلاگوف آخرین جلسه که منحصراً به بررسی پلاک آترواسکلروتیک اختصاص داشت، 25 سال پیش در شیکاگو و تحت نظارت مشترک شورای تصلب شرایین انجمن قلب آمریکا و انجمن قلب شیکاگو برگزار شد. نتایج متعاقباً در جلدی با عنوان "تکامل پلاک آترواسکلروتیک"، ویرایش شده توسط ریچارد جی جونز (1) منتشر شد. هم ضایعات تجربی و هم ضایعات انسانی در نظر گرفته شد و چندین رویکرد جدید تحریک آمیز برای این اختلال مورد بحث قرار گرفت. در آن زمان میکروسکوپ الکترونی به طور سیستماتیک برای مطالعه رگ های خونی استفاده می شد، به طوری که جزئیات زیرساخت و ترکیب سلولی دیواره شریان و ضایعات آترواسکلروتیک با جزئیات ارائه شد. در یکی از نتایج این کاوش‌ها، بحث قابل‌توجهی درباره شواهد مورفولوژیکی وجود داشت که نشان می‌داد سلول اصلی درگیر در فرآیند آتروژنیک نه فیبروبلاست و نه ماکروفاژ است، همانطور که تصور می‌شد، بلکه سلول ماهیچه صاف است. به طور خاص، یافته‌ها نشان داد که این سلول می‌تواند لیپید را ترکیب کرده و به سلول کف تبدیل شود.