Patents: Prompting or Restricting Innovation?

سیستم ثبت اختراع امروزه توسط برخی از متخصصان و اقتصاددانان مورد انتقاد قرار می گیرد. در واقع، بین جمعیت‌شناسی ثبت اختراع و دستاوردهای بهره‌وری، و همچنین توسعه بازیگرانی که نوآوری نمی‌کنند و مدل‌های کسب‌وکاری را توسعه می‌دهند که مخالفان آن‌ها را با گرفتن حق سنوات یا کالایی‌سازی خطرناک پتنت‌ها برابر می‌دانند، قطع رابطه وجود دارد.

این کتاب دیدگاه کمتر مانوی از جایگاه پتنت ها در نظام نوآوری معاصر ارائه می دهد. ابتدا یادآور می‌شود که این انتقادات جدید نیستند، قبل از اینکه استدلال کند که اگر این انتقادات احیا شده‌اند، به دلیل تغییر جزئی از یک سیستم نوآوری یکپارچه به یک سیستم بسیار پراکنده‌تر و بازتر است. این تغییر با ترویج اقتصاد رقابتی تر همراه بود. نویسندگان نشان می‌دهند که این حرکت با استفاده فشرده‌تر از اختراعات منسجم است، اما در عین حال بیشتر بر عملکرد سیگنال آنها متمرکز است تا بر عملکرد آنها برای انگیزه مستقیم پولی برای نوآوری.

The patent system is criticized today by some practitioners and economists. In fact, there is a partial disconnection between patent demographics and productivity gains, but also the development of actors who do not innovate and who develop business models that their detractors equate with a capture of annuities or a dangerous commodification of patents.

This book provides a less Manichaean view of the position of patents in the system of contemporary innovation. It first recalls that these criticisms are not new, before arguing that if these criticisms have been revived, it is because of a partial shift from an integrated innovation system to a much more fragmented and open system. This shift accompanied the promotion of a more competitive economy. The authors show that this movement is coherent with a more intensive use of patents, but also one that is more focused on their signal function than on their function of direct monetary incentive to innovation.