Partition and Peace in Civil Wars: Dividing Lands and Peoples to End Ethnic Conflict

این کتاب بررسی می کند که آیا تقسیم وسیله ای مؤثر برای حل و فصل جنگ های داخلی قومی و فرقه ای است یا خیر. این استدلال می‌کند که بعید است تقسیم به جنگ‌های داخلی قومی فرقه‌ای ادامه دهد، اما می‌تواند احتمال جلوگیری از تکرار جنگ داخلی را افزایش دهد، تا زمانی که این تقسیم، غیرنظامیان و نظامیان را از هم جدا کند. این کتاب مطالعات موردی عمیقی از گرجستان-آبخازیا و مولداوی- ترانس نیستریا را ارائه می‌کند، علاوه بر مقایسه‌های بین‌ملی همه جنگ‌های داخلی قومیتی بین سال‌های 1945 و 2004. این تحلیل نشان می‌دهد که تقسیم یک کشور چه زمانی می‌تواند به تغییر یک جنگ داخلی مبتنی بر هویت کمک کند. به صلحی پایدار این کتاب با برجسته کردن چالش‌های عملی و اخلاقی جداسازی گروه‌های قومی، ادعا می‌کند که تقسیم‌بندی کامل نمی‌تواند به راحتی توسط جامعه بین‌المللی اجرا شود، و این کاربرد آنها را محدود می‌کند. همچنین نشان می‌دهد که جنگ‌های داخلی قومیتی کمتر به دلیل تضادهای بین گروهی و بیشتر به دلیل فروپاشی دولت انجام می‌شود، به این معنی که اقلیت‌های آواره می‌توانند پس از تجزیه به‌صورت مسالمت‌آمیز ادغام شوند تا زمانی که حداقل سطح دولت‌سازی تکمیل شده باشد. این کتاب با بررسی اینکه آیا تقسیم برای پنج درگیری معاصر مفید است یا خیر به پایان می رسد: عراق، اوکراین-دنباس، افغانستان، سودان-سودان جنوبی، و صربستان-کوزوو.

این کتاب بسیار مورد توجه دانش آموزان خواهد بود. جنگ های داخلی، درگیری های قومی، مطالعات صلح و درگیری، و روابط بین المللی.

This book examines whether partition is an effective means to resolve ethnic and sectarian civil wars. It argues that partition is unlikely to end ongoing ethnosectarian civil wars, but it can increase the likelihood of preventing civil war recurrence, as long as the partition separates civilians and militaries. The book presents in-depth case studies of Georgia–Abkhazia and Moldova–Transnistria, in addition to cross-national comparisons of all ethnosectarian civil wars between 1945 and 2004. This analysis demonstrates when partitioning a country can help transform an identity-based civil war into a lasting peace. Highlighting practical and moral challenges of separating ethnosectarian groups, the book contends that complete partitions cannot be easily implemented by the international community, and this limits their applicability. It also demonstrates that ethnosectarian civil wars are driven less by inter-group antagonisms and more by state breakdown, meaning displaced minorities can reintegrate peacefully after partition as long as a minimal level of state-building has been completed. The book ends by examining whether partition would be useful for five contemporary conflicts: Iraq, Ukraine–Donbass, Afghanistan, Sudan–South Sudan, and Serbia–Kosovo.

This book will be of much interest to students of civil wars, ethnic conflict, peace and conflict studies, and international relations.