Paresse pour tous (French Edition)

و اگر فقط سه ساعت در روز کار می کردیم؟
این پیشنهاد نمادین از امیلین لانگ ، جایزه نوبل در اقتصاد فرانسه ، در مقاله خود حق تنبلی در قرن XXITH است. خیلی سریع بحث عمومی در مورد این ایده ، که با شهرت نویسنده و سخت گیری تحلیل های وی انجام می شود ، مشتعل می شود. اگر دنیای دیگری امکان پذیر باشد چه می شود؟ اومیلین لانگ با توجه به موفقیت کتاب خود ، تحت فشار دوستانش ، خود را به درون آب پرتاب می کند: او در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدای تنبلی خواهد بود. او که توسط یک تیم بعید احاطه شده است ، یک کمپین شبیه به سایر موارد انجام خواهد داد. با یک هدف ساده: برای تغییر جامعه ، خارج شدن از یک محصول گرایی مرموز برای کشف مجدد خوشبختی زندگی.
رمان که با یک فرسایش شاد و نگاهی فریبنده به انتخاب زندگی ما انجام می شود ، تنبلی برای همه کشوری را تصور می کند که اولویت های خود را واژگون می کند و زمان وجود را می گیرد. بعد از (Le Tripod ، 2016) ، یک داستان بینایی از فرانسه که خود را در حال توقف می داند ، هادرین کلنت این بار پرتره یک فرانسه را ارائه می دهد که خودش را مجدداً راه اندازی می کند ، اما واقعاً آنطور که برخی دوست دارند.

\"\" \"در سال 2008 ، ما مجبور شدیم بر بحران زیرزمین ها غلبه کنیم. امروز ، آن از Coronavirus. فتح مریخ؟ هر بار ، لیبرالیسم پیروزمند پیشنهاد می کند که ما حتی بیشتر رنج می بریم!
طولانی émilien

Et si on ne travaillait plus que trois heures par jour ?
Telle est la proposition iconoclaste d'Émilien Long, prix Nobel d'économie français, dans son essai Le Droit à la paresse au XXIe siècle. Très vite le débat public s'enflamme autour de cette idée, portée par la renommée de l'auteur et la rigueur de ses analyses. Et si un autre monde était possible ? Débordé par le succès de son livre, poussé par ses amis, Émilien Long se jette à l'eau : il sera le candidat de la paresse à l'élection présidentielle. Entouré d'une équipe improbable, il va mener une campagne ne ressemblant à aucune autre. Avec un but simple : faire changer la société, sortir d'un productivisme morbide pour redécouvrir le bonheur de vivre.
Roman porté par une érudition joyeuse et un regard taquin sur nos choix de vie, Paresse pour tous imagine un pays qui renverse ses priorités et prend le temps d'exister. Après La Grande Panne (Le Tripode, 2016), récit visionnaire d'une France qui se retrouve à l'arrêt, Hadrien Klent offre cette fois- ci le portrait d'une France qui se remet en marche, mais pas vraiment comme certains le voudraient.

" En 2008, on devait surmonter la crise des subprimes. Aujourd'hui, celle du coronavirus. Demain, ce sera quoi ? Le réchauffement climatique ? La conquête de Mars ? À chaque fois, le libéralisme triomphant propose qu'on souffre encore plus ! Qu'on se sacrifie pour sauver un système qui est pourtant absurde. Qu'on nourrisse un monstre incontrôlable et incontrôlé. Moi je propose le contraire. Qu'on inverse la place du travail et du temps libre. Qu'on interroge notre place dans la marche du monde. Je suis la voix de ceux qui veulent que la vie ne se résume pas au travail, à la croissance, à la consommation. "
Émilien Long