Parallelverarbeitung in Rechnernetzen und betriebswirtschaftliche Planung

با افزایش روزافزون عملکرد پردازنده، بهینه سازی برنامه ریزی برای حل مشکلات تصمیم گیری تجاری اهمیت دوباره پیدا می کند. ظرفیت پردازش عددی قابل توجه ایستگاه های کاری در حال حاضر این انتظار را ایجاد می کند که وظایف برنامه ریزی عملیاتی مهم را می توان با استفاده از روش "برنامه ریزی خطی" حل کرد. با این حال، این پیش‌آگهی مطلوب برای آن دسته از مشکلات برنامه‌ریزی که به اندازه تصمیم‌گیری و متغیرهای عدد صحیح به طور مداوم تغییر می‌کنند، اعمال نمی‌شود. چنین روش‌های برنامه‌ریزی مبتنی بر مدل‌های عدد صحیح مختلط به دلیل نیاز به عدد صحیح منجر به مشکلاتی در بهینه‌سازی ترکیبی می‌شود. در این زمینه، تلاش محاسباتی به طور تصاعدی با افزایش اندازه مدل افزایش می‌یابد. با معماری های کامپیوتری مرسوم، چنین مشکلاتی دیگر با تلاش محاسباتی قابل توجیه قابل حل نیستند. به دلیل مناسب بودن معمول وظایف ترکیبی برای پردازش موازی، استفاده از معماری موازی کامپیوتر منطقی است. در این مقاله روش های موازی بهینه سازی ترکیبی برای اولین بار با استفاده از سیستماتیک مورد نیاز و با استفاده از مثال برنامه ریزی تولید و فرآیند بررسی می شود. در همان زمان، روش‌های محاسباتی برای رفتار زمانی معماری‌های کامپیوتری موازی ارائه می‌شود که در نهایت از نسبت هزینه به عملکرد به عنوان مبنایی برای ارزیابی اقتصادی مقایسه‌ای پردازش موازی استفاده می‌شود. نویسنده با کار خود به طرز چشمگیری استفاده از معماری های موازی کامپیوتر را در زمینه برنامه ریزی تجاری باز کرده است و بنابراین راه را برای کارهای تحقیقاتی بیشتر نشان داده است. پروفسور دکتر DB Preßmar VII پیشگفتار من مدیون استاد دانشگاهی ام پروفسور دکتر هستم. DB با تشکر فراوان از Pressmar.

Mit zunehmender Steigerung der Prozessorleistungen gewinnt die optimierende Planung zur Lösung betriebswirtschaftlicher Entscheidungsprobleme wieder an Bedeutung. Die beachtliche numerische Verarbeitungskapazität der heute schon verfügbaren Workstations gibt Anlaß zu der Erwartung, daß wichtige betriebliche Planungsaufgaben mit dem Verfahren der "Linearen Programmierung" gelöst wer­ den können. Diese günstige Prognose gilt jedoch nicht für jene Planungsprobleme, die sowohl kontinuierlich variierende Entscheidungsgrößen als auch ganzzahlige Variablen erfordern. Derartige Planungsverfahren auf der Grundlage gemischt­ ganzzahliger Modelle führen wegen der Ganzzahligkeitsforderung auf Probleme der kombinatorischen Optimierung. In diesem Zusammenhang steigt der Rechenauf­ wand mit zunehmender Modellgröße exponentiell an. Mit herkömmlichen Rechner­ architekturen lassen sich derartige Probleme bei einem vertretbaren Rechenaufwand nicht mehr lösen. Wegen der typischen Eignung kombinatorischer Aufgaben für die Parallelverarbei­ tung bietet es sich an, parallele Rechnerarchitekturen einzusetzen. In der vorliegen­ den Schrift werden erstmals mit der gebotenen Systematik parallele Verfahren der kombinatorischen Optimierung am Beispiel der Produktions- und Ablaufplanung untersucht. Zugleich werden Berechnungsverfahren zum Zeitverhalten paralleler Rechnerarchitekturen angegeben, wobei schließlich das Kosten-Leistungsverhältnis als Grundlage für eine vergleichende ökonomische Bewertung der Parallelverarbei­ tung herangezogen wird. Die Verfasserin hat mit ihrer Arbeit in eindrucksvoller Weise die Nutzung paralleler Rechnerarchitekturen im Rahmen der betriebswirtschaftlichen Planung erschlossen und damit den Weg für weitere Forschungsarbeiten aufgezeigt. Prof. Dr. D.B. Preßmar VII Vorwort Für die Vielzahl von Anregungen und die hervorragende Unterstützung bei der Anfertigung meiner Dissertation schulde ich meinem akademischen Lehrer, Herrn Prof. Dr. D.B. Preßmar großen Dank.