Painting religion in public: John Singer Sargent's Triumph of religion at the Boston Public Library

یک نقاش درخشان از پرتره های جامعه ، جان سینگر سارجنت همچنین سالها در اوج کار خود به یک پروژه با نظم کاملاً متفاوت اختصاص داد: یک دکوراسیون جاه طلبانه ، چند رسانه ای با عنوان triumph دین (1890-1919) برای کتابخانه عمومی بوستون. چرخه کتابخانه Sargent تصور می کند که مهمترین اثر او ، در نهایت ناتمام خواهد ماند ، بی سر و صدا در مواجهه با مخالفت مذهبی ، یک نقاشی مهم از اتمام ، رها شد. کوتاه شدن خوانش های احتمالی به طرز چشمگیری تغییر یافته از Triumph ، تغییر مسیر انرژی های روایت خود و ایجاد معانی جدید در تنش با ایده Sargent پیشنهاد کرده است. در نقاشی دین در عموم ، سالی پرومی داستان یک هنرمند از قدمت بین المللی و برنامه تصویری پیچیده و مصرف کننده را که در بوستون دنبال کرده است ، روایت می کند. این پروژه هنری و تصاویر تشکیل دهنده آن در مورد روز خود بسیار مشهور ، با داشتن پانل های فردی ، حتی در سالهای اختلاف نظر ، در مورد مبادلات فرهنگی و سیاسی گسترده در مورد بازنمایی عمومی محتوای مذهبی در ایالات متحده ، ما را به ما نشان می دهد. نمایندگان با پیشینه های مختلف مذهبی و فرهنگی بخش هایی از چرخه را نشانگر قدرت مواضع خودشان بودند و تولید مثل تصاویر در همه چیز از کتاب ها و دائر ycl المعارف گرفته تا شیشه های رنگ آمیزی و صفحه عمومی ظاهر می شد. Promey مفهوم و تولید چرخه را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد ، به طرز قانع کننده ای نشان می دهد که پیروزی دین ، به دور از ترویج یک نسخه باریک فرقه ای از عمل دینی ، به جای توصیه عمومی سارجنت از حریم خصوصی اعتقاد مدرن. او استدلال می کند که این هنرمند دین معاصر را به عنوان معنویت تجدید می کند ، و آن را نه با نهادها و جزم ها بلکه با ذهنیت شخصی پیوند می دهد. برای سارجنت ، این ایده آل نشانه پیشرفت غربی ، به ویژه آمریکایی بود. با دقت بازسازی الگوهای پذیرایی در یک فضای مذهبی به طور فزاینده متنوع ، و کاوش در میزان و شخصیت سرمایه گذاری شخصی و هنری سارجنت ، Promey با جسارت کاری را روشن می کند که سارجنت امیدوار بود شاهکار خود را بسازد. در عین حال ، او درک تصاویر مذهبی را در اماکن عمومی و تخیل مردمی غنی می کند.

A brilliant painter of society portraits, John Singer Sargent also devoted many years at the height of his career to a project of an entirely different order: an ambitious, multi-media decoration titled Triumph of Religion (1890-1919) for the Boston Public Library. The library cycle Sargent imagined as his most important work, however, would ultimately remain unfinished, quietly abandoned in the face of religious opposition, one critical painting short of completion. Truncation dramatically altered possible readings of Triumph, redirecting its narrative energies and generating new meanings in tension with the idea Sargent had proposed. In Painting Religion in Public, Sally Promey tells the story of an artist of international stature and the complex and consuming pictorial program he pursued in Boston. Highly celebrated in its day, with individual panels retaining immense popularity even in the years of discord, this artistic project and its constituent images tell us much about broad cultural and political exchanges concerning the public representation of religious content in the United States.


Sargent's library decoration attracted the attention of multiple audiences and engaged concurrent debates about class, race, art, and religion. Representatives of various religious and cultural backgrounds hailed portions of the cycle as indicative of the strength of their own positions, and reproductions of the images appeared in everything from books and encyclopedias to stained glass and public pageantry. Promey analyzes the conception and production of the cycle, persuasively demonstrating that Triumph of Religion, far from promoting a narrowly sectarian version of religious practice, represented instead Sargent's public recommendation of the privacy of modern belief. The artist recast contemporary religion as spirituality, she argues, linking it not with institutions and dogma but with personal subjectivity. For Sargent, this ideal was a sign of Western, especially American, progress. Carefully reconstructing patterns of reception in an increasingly diverse religious climate, and exploring the extent and character of Sargent's personal and artistic investment, Promey boldly illuminates the work Sargent hoped to make his masterpiece. At the same time, she enriches understanding of religious images in public places and popular imagination.