Paare in Kinderwunschbehandlung: Eine Ethnografie soziotechnischer Praktiken des Kinderkriegens

این کتاب یک مطالعه مردم نگاری در مورد عمل درمان باروری است ، که در آن زوجین و پزشکان: در داخل ، سعی کنید بارداری را به وجود آورند. بینش مفصلی در مورد یک عمل اجتماعی وجود دارد که از محیط زندگی زوجین گرفته تا مشاوره پزشکی تا آزمایشگاه ها گسترش می یابد. این مطالعه یک زمینه اجتماعی از شیوه ها و مبانی معنی در تقاطع ترکیبی از زندگی -انتظارات جهان از جنگ های کودکان از یک سو ، خود -فنی خودآزمایی از روشهای پزشکی تولید مثل را نشان می دهد. به نظر می رسد که این شکل خاص از تولید کودکان ، خانواده ها و والدین باعث می شود روند شفاف خانواده شروع شود: تعاملاتی که در غیر این صورت فقط در اتاق خواب ها صورت می گیرد ، فرآیندهای بدون نظارت در داخل بدن و مذاکرات دسترسی به ارتباطات صمیمی در اینجا توضیح داده می شود و در نتیجه اجتماعی قابل دسترسی است. این امر باعث می شود تا در درک جامعه شناسی خانواده ، که تولید مثل انسان را با یک دیدگاه جامع از فرآیندهای بیوتکنیکی ، گفتمانهای فرهنگی و دیدگاههای ذهنی و مکانهای مربوط به مبانی نظری جدید درک می کند ، کمک کند: نه طبیعی بودن و تکنیک فرآیندهای پزشکی تولید مثل - آنها به اشکال روزمره شاهد و تکنیک های فرهنگی فرهنگی کودک مرتبط هستند.

Dieses Buch ist eine ethnografische Studie zur Praxis der Kinderwunschbehandlung, in der Paare und Ärzt:innen versuchen, eine Schwangerschaft herbeizuführen. Es gibt detaillierte Einblicke in eine soziomaterielle Praxis, die sich von der Lebenswelt der Paare über ärztliche Beratungsgespräche bis in Laboratorien erstreckt. Die Studie zeigt ein soziales Feld von Praktiken und Sinnstiftungen im hybriden Schnittpunkt der lebensweltlichen Erwartungen an das Kinderkriegen einerseits, der technischen Eigenlogik reproduktionsmedizinischer Verfahren andererseits. Dabei stellt sich heraus, dass gerade diese besondere Form der Herstellung von Kindern, Familien und Elternschaft den Prozess der Familiengründung transparent macht: Interaktionen, die sonst nur in Schlafzimmern stattfinden, unbeobachtete Prozesse im Inneren von Körpern und Aushandlungen einer schwer zugänglichen Intimkommunikation werden hier expliziert und dadurch soziologisch zugänglich. Dies ermöglicht einen Beitrag zu einer verstehenden Familiensoziologie, die die menschliche Fortpflanzung mit einem ganzheitlichen Blick auf biotechnische Prozesse, kulturelle Diskurse und subjektive Perspektiven begreift und auf neue theoretische Grundlagen stellt: Weder schließen sich Natürlichkeit und Technizität reproduktionsmedizinischer Vorgänge aus – sie stehen in einem Verhältnis wechselseitiger Steigerung –, noch sind die alltäglichen Formen des Zeugens und Kinderkriegens frei von Kulturtechniken.