Orte des Politischen: Politik, Hegemonie und Ideologie im Marxismus

مکان های سیاسی از ابتدا در مارکسیسم مدفون بود. آنها توسط اقتصاد گرایی نیروهای مولده و متافیزیک هگلی-غایت شناسانه بر توسعه تاریخی تحمیل شدند. در حالی که مارکس و انگلس هنوز هر دو خط استدلال داشتند - بحث اقتصادی - تاریخی - فلسفی و مبارزه سیاسی - سیاست به طور کامل از نظر نظریه پردازان انترناسیونال دوم (کائوتسکی، برنشتاین و لوکزامبورگ) ناپدید شد. لنین اولین کسی بود که تئوری مبارزه برای هژمونی سیاسی را که گرامشی و آلتوسر بر آن بنا نهادند، دوباره کشف کرد. روشن می شود که کمتر تأکید بر امر اقتصادی بود تا تأکید بر غایت شناسی تاریخ که مانع توسعه نظریه امر سیاسی در مارکسیسم شد. هدف تحلیل‌های تفصیلی کلاسیک‌های مارکسیست غنی‌سازی فیلولوژی سیاسی نیست، بلکه افشای بخش‌هایی از نظریه‌ای از امر سیاسی است که قبلاً در مارکسیسم وجود داشته است تا آنها را برای یک نظریه انتقادی از سیاست در دسترس قرار دهد.

Die Orte des Politischen waren im Marxismus von Beginn an verschüttet. Sie wurden durch einen Ökonomismus der Produktivkräfte und eine hegelianisch-teleologische Metaphysik der geschichtlichen Entwicklung überlagert. Waren bei Marx und Engels noch beide Argumentationslinien - die ökonomistisch-geschichtsphilosophische und diejenige des politischen Kampfes - vorhanden, so verschwand die Politik bei den Theoretikern der II. Internationale (Kautsky, Bernstein und Luxemburg) völlig. Erst Lenin erschloß wieder eine Theorie des Kampfes um politische Hegemonie, auf der Gramsci und Althusser aufbauen. Es wird deutlich, daß weniger die Betonung des Ökonomischen als vielmehr die Betonung einer Teleologie der Geschichte der Entwicklung einer Theorie des Politischen im Marxismus im Wege stand. Ziel der detaillierten Analysen marxistischer Klassiker ist es nicht, die politische Philologie zu bereichern, sondern einige bereits im Marxismus vorhandene Bruchstücke einer Theorie des Politischen gleichsam zu Tage zu fördern, um sie für eine kritische Theorie der Politik zugänglich zu machen.