Optimizing the “Drug-Like” Properties of Leads in Drug Discovery

کشف و توسعه دارو فرآیندی بسیار پیچیده، پرهزینه و پرهزینه است. به دلیل عدم قطعیت های مرتبط با پیش بینی اثرات فارماکولوژیک و ویژگی های سمیت موجودات شیمیایی جدید در انسان، توسعه بالینی آنها کاملا مستعد شکست است. در سال‌های اخیر، شرکت‌های داروسازی تحت فشار فزاینده‌ای قرار گرفته‌اند تا داروهای جدید پرفروش‌تری را با سرعت بیشتری وارد بازار کنند. شرکت ها با معرفی فن آوری های جدید و استراتژی های جدید برای تسریع در کشف و توسعه دارو به این فشارها پاسخ داده اند. کشف و توسعه دارو به طور سنتی به سه فرآیند جداگانه (یعنی تحقیق کشف، توسعه پیش بالینی و توسعه بالینی) تقسیم می‌شود که در حالت ایده‌آل باید هم از نظر سازمانی و هم از نظر عملکردی ادغام شوند. در عوض، بخش‌های تحقیقات اکتشاف، توسعه پیش بالینی و توسعه بالینی جداگانه و مجزا در بسیاری از شرکت‌ها در دهه‌های 1980 و 1990 ایجاد شد، به دلیل انزوای آنها، دانشمندان در بخش‌های تحقیقاتی کشف اغلب نامزدهای دارویی را به سمت توسعه پیش بالینی که دارای داروهای حاشیه‌ای بودند، پیش می‌بردند. مانند خواص برای هدف این ارائه، ویژگی‌های "شبیه دارو" به ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی، جذب-توزیع-متابولیسم-دفع (ADME) و سم‌شناسی مولکول اشاره دارد. فقدان خواص مطلوب دارو مانند اغلب باعث می‌شود که این داروها در توسعه بالینی یا بالینی شکست بخورند.

Drug discovery and development is a very complex, costly, and ti- consuming process. Because of the uncertainties associated with predicting the pharmacological effects and the toxicity characteristics of new chemical entities in man, their clinical development is quite prone to failure. In recent years, phar- ceutical companies have come under increasing pressure to introduce new blockbuster drugs into the marketplace more rapidly. Companies have responded to these pressures by introducing new technologies and new strategies to expedite drug discovery and development. Drug discovery and development have traditionally been divided into three separate processes (i. e. , discovery research, preclinical development, and clinical development) that ideally should be integrated both organizationally and functionally. Instead, separate and distinct discovery research, preclinical development, and clinical development divisions were created within many companies during the 1980s and 1990s, Because of their isolation, scientists in the discovery research divisions often were advancing drug candidates into preclinical development that had marginal drug-like properties. For the purpose of this presentation, “drug-like” properties refer to the molecule’s physicochemical, absorption-distribution-metabolism-excretion (ADME), and toxicological properties. Lacking optimal drug-like properties often caused these drug candidates to fail in preclinical or clinical development.