Oncogenes as Transcriptional Regulators: Cell Cycle Regulators and Chromosomal Translocation

مطالعه فشرده رویدادهای مولکولی منجر به دگرگونی سلولی در کشت بافت یا موجودات دست نخورده با شناسایی 100 ژن یا بیشتر که می‌توانند به‌عنوان انکوژن یا ژن‌های سرکوب‌کننده تومور تعریف شوند به اوج خود رسید. از نظر عملکردی، این ژن ها را می توان به چند دسته تقسیم کرد که هر کدام در مرحله متفاوتی در انتقال سیگنال ها از قسمت بیرونی سلول به هسته نقش دارند. اولین انکوژن هایی که از نظر بیوشیمیایی مشخص شدند شامل گیرنده های غشایی برای فاکتورهای رشد، خود فاکتورهای رشد، پروتئین کینازها یا پروتئین های کوچک متصل شونده به GTP در انتقال سیگنال بودند. بعدها، توسعه تکنیک‌هایی برای مطالعه برهم‌کنش پروتئین‌ها-DNA در یوکاریوت‌ها و جداسازی و شناسایی بسیاری از توالی‌های پروموتر و تقویت‌کننده نشان داد که تعدادی از انکوژن‌های کلاسیک رتروویروسی در واقع فاکتورهای رونویسی هستند. به موازات آن، پیشرفت سریع در شناسایی و شبیه‌سازی جابه‌جایی‌های کروموزومی در بدخیمی‌های انسانی و حیوانی و افزایش اثر خانواده‌های فاکتورهای رونویسی شناخته شده نشان داد که بسیاری از عوامل رونویسی دیگر می‌توانند نقش مهمی در سرطان ایفا کنند. یک پیشرفت جدیدتر مربوط به ژن های سرکوبگر تومور است. درک اینکه تومورهای انسانی اغلب با از دست دادن عملکرد یک یا چند ژن مرتبط هستند نیز یکی از نقاط عطف تحقیقات سرطان در 15 سال گذشته است. باز هم همانطور که در زیر خواهیم دید، برخی از این ژن ها فاکتورهای رونویسی را رمزگذاری می کنند. پوشاندن همه انکوژن‌ها و ژن‌های سرکوب‌کننده تومور در یک مونوگراف به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود.

The intensive study of molecular events leading to cellular transformation in tissue culture or in intact organisms culminated in the identification of 100 or more genes that can be defined as oncogenes or tumor suppressor genes. Functionally, these genes can be divided into several classes, each involved in a different step in transmission of signals from the exterior of the cell to the nucleus. The first oncogenes to be biochemically character­ ized included membrane receptors for growth factors, growth factors themselves, protein kinases or small GTP binding proteins involved in signal transduction. Later, the development of techniques to study pro­ teins-DNA interaction in eucaryotes and the isolation and characterization of many promoter and enhancer sequences revealed that a number of the classical retroviral oncogenes were indeed transcription factors. In paral­ lel, the rapid progress in the identification and cloning of chromosomal translocations in human and animal malignancies and the increased reper­ toire of known transcription factors families revealed that many other transcription factors can playa critical role in cancer. A more recent devel­ opment concerns tumor suppressor genes. The realization that human tumors are frequently associated with a loss of function of one or several genes is also one of the landmarks of cancer research in the last 15 years. Again, as we will see below, some of these genes encode transcription factors. It is becoming increasingly difficult to cover in a single monograph all oncogenes and tumor suppressor genes.