On the Move for Love: Migrant Entertainers and the U.S. Military in South Korea

از زمان جنگ کره، gijichon—U.S. شهرک‌های اردوگاه نظامی در کره جنوبی محل‌هایی بوده‌اند. محبوب‌ترین مکان‌های سرگرمی در gijichon کلوب‌ها هستند که مشتریان نظامی را با مشروبات الکلی، موسیقی، نمایش‌ها، و زنان سرگرم‌کننده جذب می‌کنند. در دهه 1990، پیشرفت سریع اقتصادی کره جنوبی، همراه با انگ و دستمزد کم ناشی از این کار، منجر به کمبود زنان کره ای برای خدمت به سربازان آمریکایی شد. صاحبان باشگاه ها نیروی کار ارزان، عمدتاً از فیلیپین و کشورهای شوروی سابق را برای پر کردن جای خالی زنان کره ای وارد کردند. حضور روزافزون کارگران خارجی باعث ایجاد گفتگوهای جدیدی در مورد مدرنیته، ملی گرایی، قومیت و حقوق بشر در کره جنوبی شده است. سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی، فمینیست‌ها و گزارش‌های رسانه‌ای، زنان سرگرم‌کننده مهاجر را به عنوان «قربانیان قاچاق جنسی» معرفی کرده‌اند و اصرار دارند که مصیبت آن‌ها تن‌فروشی اجباری است.

آیا زنانی هستند که برای کار به چنین کلوب‌هایی سفر می‌کنند. قربانیان قاچاق، برده های جنسی، یا صرفاً زنان مهاجر؟ این زنان چگونه تجربیات خود را درک می کنند؟ آیا فعالیت های ضد قاچاق برای محافظت از آنها مفید است؟ در در حرکت برای عشق، مهر و موم چنگ تلاش می کند با دنبال کردن زندگی سرگرم کننده های مهاجر فیلیپینی که در کلوپ های مختلف gijichon کار می کنند به این سؤالات پاسخ دهد. قوم نگاری چنگ با تمرکز بر آرزوهای آنها برای عشق و آینده بهتر، روابط پیچیده ای را که این زنان با کارفرمایان، دوست پسرهای مشتری و خانواده خود ایجاد می کنند، روشن می کند. او با اشاره به نارسایی شناخت زنان تنها به عنوان قربانی و نادیده گرفتن عاملیت و آرمان های آنها، نقدی روشنگر از گفتمان های ضدقاچاق ارائه می کند. چنگ تجربه زنان در کره جنوبی را در رابطه با سفرهای بعدی آنها به کشورهای دیگر تجزیه و تحلیل می‌کند و نگاهی متمایز به نحوه تطبیق مسائل مهاجران از کار، جنسیت و عشق در زمینه بزرگتر فراملیتی، هویت و سلسله مراتب جهانی نابرابری ارائه می‌کند.

Since the Korean War, gijichon—U.S. military camp towns—have been fixtures in South Korea. The most popular entertainment venues in gijichon are clubs, attracting military clientele with duty-free alcohol, music, shows, and women entertainers. In the 1990s, South Korea's rapid economic advancement, combined with the stigma and low pay attached to this work, led to a shortage of Korean women willing to serve American soldiers. Club owners brought in cheap labor, predominantly from the Philippines and ex-Soviet states, to fill the vacancies left by Korean women. The increasing presence of foreign workers has precipitated new conversations about modernity, nationalism, ethnicity, and human rights in South Korea. International NGOs, feminists, and media reports have identified women migrant entertainers as "victims of sex trafficking," insisting that their plight is one of forced prostitution.

Are women who travel to work in such clubs victims of trafficking, sex slaves, or simply migrant women? How do these women understand their own experiences? Is antitrafficking activism helpful in protecting them? In On the Move for Love, Sealing Cheng attempts to answer these questions by following the lives of migrant Filipina entertainers working in various gijichon clubs. Focusing on their aspirations for love and a better future, Cheng's ethnography illuminates the complex relationships these women form with their employers, customer-boyfriends, and families. She offers an insightful critique of antitrafficking discourses, pointing to the inadequacy of recognizing women only as victims and ignoring their agency and aspirations. Cheng analyzes the women's experience in South Korea in relation to their subsequent journeys to other countries, providing a diachronic look at the way migrant issues of work, sex, and love fit within the larger context of transnationalism, identity, and global hierarchies of inequality.