On Roman Religion: Lived Religion and the Individual in Ancient Rome

آیا اعمال مذهبی در روم باستان مذهبی و خصمانه با بیان فردی بود؟ یا در عوض، فضای قابل توجهی برای ابتکار و خلاقیت فردی وجود داشت؟ یورگ روپکه، یکی از مقامات برجسته جهان در زمینه دین روم، در کتاب جدید خود نشان می‌دهد که این دین یک دین زنده با تخصیص‌های فردی است که در قلب مناسکی مانند دعا، وقف، نذر و خواندن مشهود است. درباره دین رومی به طور قطعی رویکردهای قبلی را که اعمال مذهبی را یکنواخت و ایستا نشان می دادند، از بین می برد. روپکه با کنار هم قرار دادن اشکال بسیار متفاوت، استراتژیک و حتی ویرانگر فردیت با سنت ها، ادعاهای هنجاری و حمایت های نهادی آنها، خصلت پویای نهادها و سنت های مذهبی رم را برجسته می کند.

از نظر روپکه، باستان زندگی می کرده است. دین به همان اندازه که در مورد تغییرات یا حتی انحراف آشکار است، به همان اندازه که در مورد تلاش ها و شکست ها برای ایجاد یا تغییر قوانین و نقش ها و برقراری ارتباط آنها از طریق کشیش ها، اعمال مربوط به تصاویر یا طبقه بندی شده به عنوان جادو، و شیوه های ادبی است. روپکه مشاهدات تجربه دینی نویسندگان معاصر از جمله پروپرتیوس، اووید و نویسنده "شوپان هرماس" را تجزیه و تحلیل می کند. به خوانندگان یا مخاطبان خود. روپکه همچنین بر روش‌هایی تمرکز می‌کند که در آن متون ادبی و کتیبه‌ها به انجام مراسم مناسکی کمک می‌کنند.