Object-Oriented Metamethods

فناوری شی به سرعت در حال رشد است. یکی از نشانه‌های آن رسمی بودن بحث‌هایی است که در سراسر جهان رخ می‌دهد: در کنفرانس‌ها، در گروه‌های خبری، در گروه‌های توسعه‌دهنده صنعت و در دانشگاه. یکی از چهره‌های رسمی، فرامدل‌سازی است: جستجوی مدلی از مدلی که قوانینی را ارائه می‌دهد که خود مدل براساس آن ساخته می‌شود. در اصطلاحات OT، این به معنای جستجوی قوانین زیربنایی در روش‌شناسی است که در آن، برای مثال، پیشنهاد می‌شود که یک ساختار کل را با استفاده از یک نماد خاص به تصویر بکشیم. سؤالاتی که نیاز به پاسخ دارند، معنای شناسی آن رابطه و قیود است. من. ه. ، چه زمانی و چگونه مجاز است و چه ارزش ها / ساختارهایی قابل پذیرش نیستند. در گذشته، این قوانین و محدودیت‌ها صرفاً در کتاب‌های درسی و راهنمای روش‌شناسی نوشته شده‌اند. متأسفانه، با وجود انبوهی از برنامه‌های au thhoring و واژه‌پردازی موجود، این امر منجر به سازگاری زمانی می‌شود که بررسی‌های متقاطع به دقت انجام نشود. در متون منتشر شده OOAD نشانه های صریح کمی از متامدل ها وجود دارد. در این کتاب، ما توضیح می دهیم که چگونه آن متامدل ها را به طور ضمنی در روش ها نوشته شده است. ما هر یک از اینها را دقیقاً به روشی مشابه، با استفاده از مفاهیم سطح فلزی و روابط متالوریک مشابه، رسمی کردیم. این کتاب ثمرات آن تلاش‌های فرامدل‌سازی را شرح می‌دهد، که ما تا حد امکان به صورت عینی در سال 1995 انجام دادیم. در سال 1996 سپس با روش‌شناسان فردی کار کردیم تا اطمینان حاصل کنیم که هیچ متامدل خاصی را اشتباه تفسیر نکرده‌ایم.

Object technology is maturing rapidly. One sign of that is the formality of the discussions that occur all around the world: at conferences, in newsgroups, in industry developer groups and in academe. One face of formality is metamodelling: seeking the model of the model that gives the rules by which the model itself is constructed. In OT terms, it means seeking the underpinning rules in a methodology in which, for instance, it is suggested we depict an aggregate structure using one particular notation. The questions that need answering are the semantics of that relation­ ship and the constraints; i. e. , when and how it is allowable and what values/constructs are not admissible. In the past, these rules and constraints have been merely written down in textbooks and methodology manuals. Unfortunately, despite the plethora of au­ thoring and word processing programs available, this leads to in­ consistencies when cross-checks are not assiduously undertaken. There are few explict signs of metamodels in the published OOAD texts. In this book, we describe how we found those metamodels implicitly written into the methods. We formalized each of these in exactly the same way, using the same metalevel concepts and metarelationships. This book describes the fruits of those metamodelling labours, which we undertook as objectively as possible in 1995. In 1996 we then worked with the individual methodologists to ensure that we had not misinterpreted any par­ ticular metamodels.