Nucleosides and Nucleotides as Antitumor and Antiviral Agents

با توجه به اپیدمی جهانی سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز)، ده سال گذشته شاهد فعالیت های زیادی در شیمی درمانی بیماری های ویروسی بوده است. تلاش‌های علمی بی‌سابقه‌ای توسط دانشمندان و پزشکان برای مبارزه با عفونت‌های ویروس نقص ایمنی انسانی (HIY)، عامل ایجادکننده، انجام شده است. با نگاهی به گذشته در ده سال گذشته، پیشرفت قابل توجهی در زمینه درمان بیماری ویروسی داشته ایم: جداسازی HIV تنها دو سال پس از شناسایی بیماری، به علاوه گام های بزرگ در زمینه های زیست شناسی مولکولی و ویروس شناسی رتروویروس، و غیره قابل توجه تر، کشف عامل شیمی درمانی AZT (رتروویر) در عرض دو سال پس از جداسازی و شناسایی ویروس، و به دنبال آن تلاش های بی سابقه ای برای توسعه دارو برای منتهی به تایید سازمان غذا و داروی AZT در بیست و سه ماه انجام شد. زمان رکوردشکنی برای تایید هر دارویی برای یک بیماری بزرگ بود. شش تا هفت سال گذشته به ویژه برای شیمیدانان نوکلئوزیدی دوره هیجان انگیز و سازنده ای بوده است. از زمانی که فعالیت AZI' در سال 1985 تأسیس شد، شیمیدانان نوکلئوزیدی فرصت‌های طلایی برای کشف نوکلئوسیپ‌های ضد اچ‌آی‌وی اضافی داشتند که امید است سمی‌تر و مؤثرتر از AZT باشد و این فرصت همچنان ادامه دارد. همانطور که همه ما می دانیم، AZT دارای فعالیت ضد HIY بسیار قوی است و هیچ نوکلئوزیدی یا غیر نوکلئوزیدی دیگر از قدرت AZT در شرایط آزمایشگاهی فراتر نرفت.

Due to the worldwide epidemic of acquired immunodeficiency syndrome (AIDS), the past ten years have witnessed a flurry of activity in the chemotherapy of viral diseases. Unprecedented scientific efforts have been made by scientists and clinicians to combat infections of human immunodeficiency virus (HIY), the causative agent. Looking back over the past ten years, we have made remarkable progress toward the treatment of the viral disease: isolation of HIV only two years after the identification of the disease, plus major strides in the areas of the molecular biology and virology of the retrovirus, etc. More remarkably, the discovery of the chemotherapeutic agent AZT (Retrovir) was made within two years after the isolation and identification of the virus, followed by unprecedented drug development efforts to culminate in the FDA approval of AZT in twenty-three months, which was a record-breaking time for approval of any drug for a major disease. The last six to seven years have particularly been an exciting and productive period for nucleoside chemists. Since the activity of AZI' was established in 1985, nucleoside chemists have had golden opportunities to discover additional anti-HIV nucleosipes, which are hoped to be less toxic and more effective than AZT, and the opportunity continues. As we all are aware, AZT possesses extremely potent anti-HIY activity, and no other nucleoside or non­ nucleoside has surpassed the potency of AZT in vitro.