NonV2-Verben im Deutschen: Theoretische Überlegungen und empirische Untersuchungen zu einem morphosyntaktischen Problemfall (den es vielleicht gar nicht gibt)

این کار دیدگاه جدیدی را در مورد این پدیده عجیب باز می کند که افعال پیچیده خاصی نمی توانند در موقعیت دوم فعل ظاهر شوند (V2). جملاتی مانند "کارگردان نمایشنامه را برای اولین بار اجرا می کند." یا "کارگردان نمایشنامه را برای اولین بار اجرا می کند." معمولاً به عنوان غیر دستوری رد می شوند. در شکل فعل ("... که کارگردان نمایش را برای اولین بار اجرا می کند.")، اما این افعال را می توان بدون هیچ مشکلی به کار برد. در حالی که تحلیل‌های قبلی توضیحی تک علتی را برای محدودیت موقعیت دنبال کرده‌اند، روش‌های تجربی برای نشان دادن اینکه این پدیده توسط تعامل پیچیده‌ای از عوامل مختلف ایجاد می‌شود، استفاده می‌شود. تز اصلی این است که اکثر افعال به اصطلاح NonV2 اصلاً فعل نیستند، بلکه اسم یا صفت هستند. عواملی که معمولاً برای محدود کردن موقعیت در نظر گرفته می‌شوند، در نهایت از بروز اشکال فعل محدود جلوگیری می‌کنند. این نشان می‌دهد که یک قاعده انسداد نحوی به‌عنوان یک پدیده مستقل وجود ندارد، بلکه نمایانگر پدیده‌ای از عوامل دیگر است.

Die Arbeit eröffnet eine neue Perspektive auf das eigentümliche Phänomen, dass bestimmte komplexe Verben nicht in Verbzweitstellung (V2) auftreten können. Sätze wie „Der Regisseur uraufführt das Stück.“ bzw. „Der Regisseur führt das Stück urauf.“ werden allgemein als ungrammatikalisch abgewiesen. In Verbletztstellung („..., dass der Regisseur das Stück uraufführt.“) können diese Verben allerdings problemlos verwendet werden. Während bisherige Analysen einen monokausalen Erklärungsansatz für die Stellungsrestriktion verfolgten, wird mittels empirischer Verfahren gezeigt, dass das Phänomen durch ein komplexes Zusammenspiel verschiedenster Faktoren begründet ist. Die Kernthese ist, dass die meisten der sog. NonV2-Verben gar keine Verben sind, sondern Substantive oder Adjektive. Faktoren, die gemeinhin als stellungsrestringierend gelten, hemmen letztlich das Auftreten finiter Verbformen. Dies spricht dafür, dass eine syntaktische Blockierungsregel als unabhängiges Phänomen gar nicht existiert, sondern ein Epiphänomen anderer Faktoren darstellt.