Nihilism and Philosophy: Nothingness, Truth and World

مسأله نیهیلیسم همیشه مسئله حقیقت است.

این بحران حقیقت است که باعث تجربه عدم وجود می شود. چه حقیقتی به این موقعیت وجودی تعالی بخشید؟ پاسخ این است: فلسفه. اراده فلسفی به حقیقت، راه را به سوی نیهیلیسم باز می کند، زیرا هم شناسایی حقیقت را هدف اصلی می کند و هم پیوسته آن را زیر سوال می برد.

بیکر این بینش مرکزی را توسعه می‌دهد که بحران‌های حقیقت و هستی، یا «از دست دادن جهان» که در اندیشه نیهیلیستی رخ می‌دهد، در یک مطالعه گسترده از دوران باستان تا امروز، از دوران باستان، جدایی ناپذیر هستند. بدبین ها، سنت پل، نیچه، هایدگر، فوکو، آگامبن و بدیو.

بیکر معتقد است که از آنجایی که نیهیلیسم همیشه یک پرسش از رابطه با جهان است که توسط اراده فلسفی به حقیقت ایجاد می شود، پاسخی به نیهیلیسم است. باید بتواند درک جدیدی از حقیقت ارائه دهد.

The question of nihilism is always a question of truth.

It is a crisis of truth that causes the experience of the nothingness of existence. What elevated truth to this existential position? The answer is: philosophy. The philosophical will to truth opens the door to nihilism, since it both makes identifying truth the utmost aim and yet continually calls it into question.

Baker develops the central insight that the crises of truth and of existence, or 'loss of world', that occur within nihilistic thought are inseparable, in a wide-ranging study from antiquity to the present, from ancient Cynics, St Paul, Nietzsche, Heidegger, Foucault, Agamben, and Badiou.

Baker contends that since nihilism is always a question of the relation to the world occasioned by the philosophical will to truth, an answer to nihilism must be able to propose a new understanding of truth.