New Targets in Inflammation: Inhibitors of COX-2 or Adhesion Molecules Proceedings of a conference held on April 15–16, 1996, in New Orleans, USA, supported by an educational grant from Boehringer Ingelheim

در 100 سال گذشته، اصلی ترین درمان برای آرتریت روماتوئید (RA) آسپرین یا سایر داروهای گروه ضد التهابی غیر استروئیدی بوده است. در سال 1971 وین پرو پیشنهاد کرد که هم اثرات مفید و هم سمی این داروها از طریق مهار سنتز پروستاگلاندین است. کشف اخیر مبنی بر اینکه پروستاگلاندین های مسئول درد و سایر علائم در کانون های التهابی توسط یک سیکلواکسیژناز القایی (COX-2) که توسط ژنی متمایز از ژن آنزیم سازنده (COX-I) کدگذاری می شود، سنتز می شوند، هدف جدیدی برای درمان ایجاد می کند. از RA. دارویی که به طور انتخابی COX-2 را مهار می‌کند، امیدوار است بدون سمیت گوارشی و کلیوی ناشی از مهار COX-I، مزیت علامتی ارائه شده توسط NSAID‌های موجود را ایجاد کند. داروهای انتخابی برای COX-2 اکنون در دسترس هستند. مطالعات تجربی نشان داده است که آنها با حداقل سمیت موثر هستند و در آزمایشات بالینی سمیت معده و کلیه کمتر است. مهارکننده‌های بسیار انتخابی COX-2، که احتمالاً با دانش ساختارهای کریستالی COX-I و COX-2 طراحی شده‌اند، نیز در دسترس هستند. مطالعات تجربی دیگر، از جمله مطالعات روی حیوانات فاقد ژن‌های مؤثر برای COX-lor COX-2 و در کارسینوم‌های تجربی، نشان می‌دهد که هنوز چیزهای زیادی درباره عملکرد پاتوفیزیولوژیکی این آنزیم‌ها باید آموخت. پاسخ التهابی یک واکنش پیچیده است که شامل بسیاری از واسطه‌ها می‌شود که از گلبول‌های سفید، سلول‌های اندوتلیال و سایر بافت‌ها نشأت می‌گیرند. داده‌های اولیه نشان داده است که مهارکننده‌های سیتوکین‌ها و مولکول‌های چسبندگی که نقش مهمی در مهاجرت گلبول‌های سفید به محل‌های التهابی دارند، ممکن است در RA مفید باشند.

For the past 100 years the mainstay of therapy for rheumatoid arthritis (RA) has been aspirin or other drugs of the non-steroid anti-inflammatory group. In 1971 Vane pro­ posed that both the beneficial and toxic actions of these drugs was through inhibition of prostaglandin synthesis. The recent discovery that prostaglandins responsible for pain and other symptoms at inflammatory foci are synthesized by an inducible cyclooxygenase (COX-2) that is encoded by a gene distinct from that of the consti­ tutive enzyme (COX-I) provided a new target for therapy of RA. A drug that would selectively inhibit COX-2 would hopefully produce the symptomatic benefit provided by existing NSAIDs without the gastrointestinal and renal toxicity due to the inhibition of COX-I. Drugs selective for COX-2 are now available. Experimental studies have shown them to be effective with minimal toxicity, and in clinical trials gastric and renal toxicities are less. Highly selective COX-2 inhibitors, perhaps designed with knowledge of the crystal structures of COX-I and COX-2, are also available. Other experimental studies, including those in animals lacking effective genes for COX-lor COX-2 and in experimental carcinomas, suggest there is still much to be learned of the pathophysiological functions of these enzymes. The inflammatory response is a complex reaction involving many mediators that derive from white blood cells, endothelial cells and other tissues. Preliminary data have revealed that inhibitors of the cytokines and adhesion molecules that play a crucial role in the migration of white cells to inflammatory sites may be useful in RA.