New Realism: Contemporary British Cinema

سنت رئالیسم بریتانیا در طول 20 سال گذشته به‌طور چشمگیری تغییر کرده است، جایی که فیلم‌های کارگردانانی مانند دوان هاپکینز، جوآنا هاگ، آندریا آرنولد، شین میدوز و کلیو بارنارد چرخش شاعرانه‌ای قابل توجهی را پیشنهاد می‌کنند. این رئالیسم جدید ابزارگرایی و تعلیم گرایی فیلمسازانی مانند کن لوچ را به نفع برخوردهای غنایی و اغلب مبهم با مکان، جایی که فرآیندهای فیزیکی تجربه زیسته با ریتم های زندگی روزمره در تعامل است، رد می کند. با در نظر گرفتن این 5 فیلمساز به عنوان مطالعات موردی، این کتاب به دنبال بررسی عمیق این سنت جدید سینمای بریتانیا است - و در این فرآیند، بحث‌هایی را درباره رئالیسم که دهه‌ها مورد توجه محققان بوده است، دوباره شعله‌ور می‌کند.

The tradition of British realism has changed dramatically over the last 20 years, where films by directors such as Duane Hopkins, Joanna Hogg, Andrea Arnold, Shane Meadows and Clio Barnard have suggested a markedly poetic turn. This new realism rejects the instrumentalism and didacticism of filmmakers like Ken Loach in favour of lyrical and often ambiguous encounters with place, where the physical processes of lived experience interacts with the rhythms of everyday life. Taking these 5 filmmakers as case studies, this book seeks to explore in depth this new tradition of British cinema – and in the process, it reignites debates over realism that have concerned scholars for decades.