Neuronal Death by Accident or by Design

چهار فصل نشان دهنده تلاش شدید فعلی برای درک روشی است که میتوکندری فعال شدن مراحل نهایی مرگ سلولی را کنترل می کند. چهار مقاله دیگر از طرف دیگر به مشکل حمله می کنند. چگونه توهین‌های خاص به‌خصوص بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی انسان یا موش به مکانیسم‌هایی تبدیل می‌شوند که نه تنها به ما اجازه می‌دهند تا آنچه را که در این بیماران اتفاق می‌افتد بهتر درک کنیم، بلکه با شانس، امکان تولید داروهای کارآمدتر و خاص‌تر را در آینده فراهم می‌کند؟ اولاً، مفهوم یک مسیر مرگ سلولی مشترک مرکزی، که در اصل از مطالعات بر روی نماتد مشتق شده است، یک الگوی مولد برجسته در کنار هم قرار دادن رشته های مختلف تحقیقات بوده است. ثانیا، پیوندهای واقعاً قابل توجهی بین نتایج به دست آمده در ظرف کشت (یا حتی سیستم‌های بدون سلول) و مغز انسان بیمار ایجاد شده است.

Four chapters represent the intense current effort to understand the way in which the mitochondrion controls the activation of the final stages of cell death. Another four articles attack the problem from the other side. How do specific insults in particular human or mouse neuro-degenerative diseases translate into mechanisms that will not only allow us to better understand what is happening in these patients but also, with luck, allow for development of more efficient and specific drugs in the future? Firstly, the concept of a central common cell death pathway, originally derived from studies on the nematode, has been an outstanding productive paradigm in bringing together different strands of research. Secondly, truly striking links have been made between results obtained in the culture dish (or even cell-free systems) and the diseased human brain.