Neo-Burlesque: Striptease as Transformation

جنبش نئوبورلسک به دنبال بازگرداندن حس زرق و برق، تئاتری و طنز به رقص برهنگی است. نوازندگان نئوبورلسک آثار خود را در مقابل تماشاگرانی که از برند بازیگوش فمینیسم طرفدار جنسیت، اغلب جنسیت‌گرایانه، قدردانی می‌کنند، به نمایش می‌گذارند.

لین سالی، محقق مطالعات اجرا و هنرمند تحسین شده بورلسک، نگاهی درونی به تاریخ، فرهنگ و فلسفه صحنه نئوبورلسک نیویورک ارائه می دهد. او با آشکار ساختن اینکه چگونه نئوبورلسک قرن بیست و یکم در گفتگوی دائمی با بورلسک کلاسیک قرن نوزدهم و بیستم است، به این فکر می‌کند که چگونه نوازندگان امروزی از اردو برای اظهار نظر در مورد مفاهیم از پیش ساخته شده زنانگی استفاده می‌کنند. او همچنین به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه مجری استریپتیز نگاه مخاطب را هدایت می‌کند و لایه‌هایی از معنا می‌گذارد در حالی که لایه‌های لباس را برمی‌دارد.

این کتاب از طریق نمایه‌های دقیق از نوازندگان نمادین نئوبورلسک مانند دیتا فون تیز، مارتینی کثیف، جولی اطلس موز، و مشهور جهانی *BOB*، درک نئوبورلسک را به عنوان یک انقلاب جنسی جدید نشان می‌دهد. . با این حال، جامعه وسیع‌تری از اجراکنندگان «Pro-Am» را نیز بررسی می‌کند که از نئوبورلسک به عنوان وسیله‌ای رهایی بخش برای بیان خود استفاده می‌کنند. با طرح پرسش‌های مهم درباره ظاهر فمینیسم، نئوبورلسک از هنر نمایشی انقلابی و فرهنگ مشارکتی تجلیل می‌کند که کنش‌های آن بازتاب‌های سیاسی دارند، چه روی صحنه و چه بیرون.