Nature’s Return: An Environmental History of Congaree National Park

پارک ملی Congaree که در محل تلاقی رودخانه‌های Congaree و Wateree در مرکز کارولینای جنوبی قرار دارد، از بزرگترین گستره دست‌نخورده کشور از جنگل‌های جنگلی ته‌نشین قدیمی محافظت می‌کند. بازدیدکنندگان مدرن پارک از منظره ای بکر لذت می برند که به نظر باستانی و دست نخورده دست بشر می رسد، اما در حقیقت تاریخچه آن بسیار متفاوت است. در بازگشت طبیعت، مارک کینزر امواج متوالی ساکنان، بازدیدکنندگان و مالکان این منطقه را با ترکیب اطلاعات از اموال و سوابق سرشماری، مطالعات جانشینی جنگل، تجزیه و تحلیل حلقه درختان، روایت‌های برده‌ها و گزارش های خبری تاریخی

پارک ملی Congaree که در سال 1976 تأسیس شد، در حدود بیست و هفت هزار هکتار از مناطق مرتفع حفاظت شده، دشت‌های سیلابی و باتلاق‌ها در محدوده خود قرار دارد. زمانی که انسان ها برای کشاورزی، چرای گاو، کشاورزی در مزارع و چوب از آن بهره برداری می کردند، اکنون از منطقه پارک به آرامی برای تفریح ​​و حفاظت استفاده می شود. اگرچه تأثیر کشاورزی، چرای دام و قطع درختان در پارک بسیار کمتر از سایر باتلاق‌های رودخانه در سراسر جنوب شرقی بود، اما هنوز برای کسانی که می‌دانند به کجا نگاه کنند، آشکار است.

امروزه پارک ملی Congaree جنگلی از زمین‌های وسیع و سوله‌های پیچ در پیچ است که درختان قهرمان در چشم‌انداز آن پراکنده هستند. در واقع تاریخچه استفاده انسان و حفاظت از آن، آن را به آزمایشگاهی ارزشمند برای مطالعه نه تنها گیاهان و جانوران، بلکه همچنین انسان شناسی و تاریخ مدرن تبدیل کرده است. با محو شدن تأثیر اختلالات انسانی، جایگاه Congaree به عنوان یکی از مهمترین مناطق طبیعی در شرق ایالات متحده همچنان به رشد خود ادامه می دهد.

Located at the confluence of the Congaree and Wateree Rivers in central South Carolina, Congaree National Park protects the nation’s largest intact expanse of old-growth bottomland hardwood forest. Modern visitors to the park enjoy a pristine landscape that seems ancient and untouched by human hands, but in truth its history is far different. In Nature’s Return, Mark Kinzer examines the successive waves of inhabitants, visitors, and landowners of this region by synthesizing information from property and census records, studies of forest succession, tree-ring analyses, slave narratives, and historical news accounts.

Established in 1976, Congaree National Park contains within its boundaries nearly twenty-seven thousand acres of protected uplands, floodplains, and swamps. Once exploited by humans for farming, cattle grazing, plantation agriculture, and logging, the park area is now used gently for recreation and conservation. Although the impact of farming, grazing, and logging in the park was far less extensive than in other river swamps across the Southeast, it is still evident to those who know where to look.

Today Congaree National Park is a forest of vast flats and winding sloughs where champion trees dot the landscape. Indeed its history of human use and conservation make it a valuable laboratory for the study not only of flora and fauna but also of anthropology and modern history. As the impact of human disturbance fades, the Congaree’s stature as one of the most important natural areas in the eastern United States only continues to grow.