Multicampus University Systems: Africa and the Kenyan Experience

در مواجهه با افزایش تقاضای اجتماعی و کاهش حمایت های بودجه ای دولتی، دانشگاه های کشورهای آفریقایی اکنون به سمت استراتژی سیستم چند دانشگاهی روی آورده اند. از آنجایی که دولت های آفریقایی سیاست های آموزشی نئولیبرالی را اتخاذ کرده اند که به کارآفرینی، سودآوری، خصوصی سازی و بازارها به عنوان محرک های توسعه دانشگاه اهمیت می دهد، تغییر شکل کار آکادمیک و چارچوب سازمانی صورت گرفته است. با این حال، اطلاعات کمی در مورد تأثیر این تغییر پارادایم بر دسترسی، کیفیت و حاکمیت در آموزش عالی وجود دارد. این کتاب خلأ موجود در دانش پژوهشی و آکادمیک را در مورد تأثیر پیکربندی‌های دانشگاهی در حال ظهور در آفریقا پر می‌کند. این پارادوکس پیرامون عملکرد سیستم‌های دانشگاهی چند دانشگاهی را به‌عنوان راه‌هایی برای گسترش دسترسی به دانشگاه مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد، اما موفقیت ساختاری آن ممکن است از نظر کیفی مورد بحث قرار گیرد.

این کتاب بررسی تازه‌ای از چند دانشگاهی آفریقا ارائه می‌کند. سیستم دانشگاهی از منظر آفریقایی و جهانی. از داده های تجربی کنیا جمع آوری شده در طول کار میدانی گسترده همراه با منابع کتابخانه ای و اسنادی قابل توجه در بقیه قاره ها برای تقویت استدلال ها و نشان دادن نتایج مهم استفاده می کند. این امکان تجزیه و تحلیل مقایسه ای از سیاست ها و استراتژی های مورد استفاده در ایجاد پردیس ها، هم در داخل و هم فراتر از مرزهای ملی در این قاره را فراهم می کند، و کمک خوبی به مجموعه موجود در دانشگاه های آفریقا خواهد بود.

In the face of increasing social demand and cutbacks in state budgetary support, universities in African countries are now turning towards a multicampus system strategy. As African governments have adopted neoliberal education policies that place premium on entrepreneurialism, profit making, privatization, and markets as drivers of university development, a reshaping of the academic work and organizational framework have taken place. However, little is known about the impact of this paradigm shift on access, quality and governance in higher education. This book fills the void in research and academic knowledge about the impact of the emerging university configurations in Africa. It analyzes the paradox surrounding the performance of multicampus university systems as avenues of broadening university access but whose structural success may be qualitatively contested.

This book offers a refreshing examination of the African multicampus university system from both an African and global perspective. It makes use of empirical data from Kenya collected during extensive fieldwork along with substantive library and documentary resources on the rest of the continents to fortify arguments and demonstrate important conclusions. This allows for a comparative analysis of policies and strategies used in the establishment of campuses, both within and beyond national boundaries in the continent, and will be a welcome contribution to the existing repertoire on African universities.