Mr. Jefferson and the giant moose : natural history in early America

در سال‌های پس از جنگ انقلابی، بسیاری از اروپایی‌ها به جمهوری نوپای آمریکا به‌عنوان یک پس‌آب منحط تلقی می‌کردند که با زیرگونه‌های ضعیف و ضعیف پر شده بود. در میان این مخالفان، کنت فرانسوی و طبیعت‌شناس مشهور جهان، ژرژ لوئیس لکلرک دو بوفون، که نوشته بود گیاهان و جانوران آمریکا (از جمله انسان‌ها) از نمونه‌های اروپایی پایین‌تر هستند، بود.

توماس جفرسون - نویسنده. از اعلامیه استقلال، رئیس‌جمهور ایالات متحده و طبیعت‌گرای سرسخت سال‌ها را صرف مقابله با تصور فرانسوی‌ها از انحطاط آمریکایی کرد. یادداشت های وی در مورد ویرجینیا او به طور سیستماتیک و علمی پرونده بوفون را از طریق یک سری جداول و نوشته های به همان اندازه قانع کننده در مورد ماهیت ایالت او برچیده کرد. اما این کتاب برای مقابله با گستاخی فرانسوی ها کار چندانی نکرد و به سختی تلاش جفرسون برای نشان دادن اینکه ملت جوانش با یک اروپای تثبیت شده برابری می کند را برآورده نکرد. گوزن غول پیکر را وارد کنید.

گوزن آمریکایی، که جفرسون ادعا می کرد آنقدر عظیم است که گوزن شمالی اروپایی می تواند زیر آن راه برود، سنگ بنای دفاع او شد. جفرسون که متقاعد شده بود که دیدن چنین جانور باشکوهی باعث می‌شود بوفون در ادعاهای خود تجدید نظر کند، بقایای یک حشره‌دار هفت فوتی را از نیوهمپشایر به پاریس فرستاد. متأسفانه، بوفون قبل از اینکه بتواند در Histoire Naturelle خود تجدید نظر کند مرد، اما افسانه گوزن ها داستانی جذاب در مورد اشتیاق جفرسون برای اثبات اینکه طبیعت آمریکا سزاوار پرستیژ است، می سازد.

در آقای جفرسون و موس غول پیکر، لی آلن دوگاتکین به طور واضح منشأ و تکامل بحث‌های تاریخ طبیعی در آمریکا را بازسازی می‌کند و با این کار، گوزن جایزه را به جایگاه واقعی خود در تاریخ آمریکا باز می‌گرداند.

In the years after the Revolutionary War, the fledgling republic of America was viewed by many Europeans as a degenerate backwater, populated by subspecies weak and feeble. Chief among these naysayers was the French Count and world-renowned naturalist Georges-Louis Leclerc de Buffon, who wrote that the flora and fauna of America (humans included) were inferior to European specimens.

Thomas Jefferson—author of the Declaration of Independence, U.S. president, and ardent naturalist—spent years countering the French conception of American degeneracy. His Notes on Virginia systematically and scientifically dismantled Buffon’s case through a series of tables and equally compelling writing on the nature of his home state. But the book did little to counter the arrogance of the French and hardly satisfied Jefferson’s quest to demonstrate that his young nation was every bit the equal of a well-established Europe. Enter the giant moose.

The American moose, which Jefferson claimed was so enormous a European reindeer could walk under it, became the cornerstone of his defense. Convinced that the sight of such a magnificent beast would cause Buffon to revise his claims, Jefferson had the remains of a seven-foot ungulate shipped first class from New Hampshire to Paris. Unfortunately, Buffon died before he could make any revisions to his Histoire Naturelle, but the legend of the moose makes for a fascinating tale about Jefferson’s passion to prove that American nature deserved prestige.

In Mr. Jefferson and the Giant Moose, Lee Alan Dugatkin vividly recreates the origin and evolution of the debates about natural history in America and, in so doing, returns the prize moose to its rightful place in American history.