Motives for Allusion: Context and Content in Nineteenth-Century Music

وقتی منتقدی به برامس اشاره کرد که تم پایانی در اولین سمفونی او به طرز قابل توجهی شبیه به تم قصیده شادی در نهم بتهوون است، گفته می شود که او پاسخ داده است: "بله، و آنچه واقعاً قابل توجه است این است که هر jackass بلافاصله متوجه این موضوع می شود. اما شنونده ای که یکی را درک می کند همیشه در این فکر باقی می ماند: شباهت به چه معناست؟ در این کتاب روشنگر، کریستوفر رینولدز به این پرسش پیچیده پاسخ‌هایی به ما می‌دهد.

رینولدز وام‌گیری‌ها یا کنایه‌های خاصی را در طیف وسیعی از موسیقی قرن نوزدهم شناسایی می‌کند. او انواع کارهایی را که آهنگسازان با ایده های موسیقی عاریه ای انجام می دهند را نشان می دهد، و بحث می کند که چرا یک آهنگساز چنین اشاراتی را به کار می گیرد. پیشینه تاریخی غنی برای این عمل از تحلیل او پدیدار می شود. وام‌گیری موسیقی مستقیماً به موضوعاتی می‌پردازد که برای آهنگسازی قرن نوزدهم و بیستم اهمیت اساسی دارند: مفاهیم خلاقیت و اصالت، محدودیت‌های سنت و نوآوری، نمادگرایی موسیقی و گوش شنونده. رینولدز در توضیح اینکه وقتی یک قطعه موسیقی به دیگری استناد می کند یا به آن ارجاع می دهد چه معنایی می تواند داشته باشد، درک ما را از آنچه می شنویم گسترش می دهد.

When a critic pointed out to Brahms that the finale theme in his First Symphony was remarkably similar to the Ode to Joy theme in Beethoven's Ninth, he is said to have replied: "Yes indeed, and what's really remarkable is that every jackass notices this at once." Not every musical borrowing is quite so obvious; but the listener who does perceive one is always left wondering: what does the similarity mean? In this illuminating book Christopher Reynolds gives us answers to that complex question.

Reynolds identifies specific borrowings or allusions in a wide range of nineteenth-century music. He shows the kinds of things composers do with borrowed musical ideas, and discusses why a composer would choose to deploy such allusions. A rich historical background for the practice emerges from his analysis. Musical borrowing touches directly on issues of central importance for nineteenth- and twentieth-century composition: notions of creativity and originality, the constraints of tradition and innovation, musical symbolism and the listener's ear. In clarifying what it can mean when one piece of music invokes or refers to another, Reynolds expands our understanding of what we hear.