Mothers and Others: The Evolutionary Origins of Mutual Understanding

جایی در آفریقا، بیش از یک میلیون سال پیش، سلسله ای از میمون ها به گونه ای متفاوت از اجداد میمون های بزرگ خود شروع به پرورش بچه های خود کردند. از این شکل جدید مراقبت، راه‌های جدیدی برای تعامل و درک یکدیگر به وجود آمد. این که چگونه چنین ظرفیت‌های منحصربه‌فردی انسانی تکامل یافته‌اند و چگونه ما را برای هزاران نسل زنده نگه داشته‌اند، رازی است که در این دیدگاه جدید جسورانه و گسترده از تکامل عاطفی انسان آشکار شده است.

مادران و دیگران کلید را در طول دوران کودکی انسان از نظر اولیه می یابد. اگر قرار بود بچه‌ها در دنیایی با غذای کمیاب زنده بمانند، نه تنها مادرانشان، بلکه خواهران و برادران، خاله‌ها، پدران، دوستان و با شانس، مادربزرگ‌ها هم از آنها مراقبت می‌کردند. سارا هردی استدلال می کند که از این شکل پیچیده و احتمالی تربیت فرزند، ظرفیت انسانی برای درک دیگران پدید آمد. مادران و دیگران به ما می آموزند که چه کسی اهمیت خواهد داد و چه کسی نه.

از دیدگاه آغازین آن "میمون ها در هواپیما"؛ به توصیف مراقبت از نوزاد در میان مارموست ها، شامپانزه ها، گرگ ها و شیرها؛ برای توضیح در مورد اینکه چرا مردان در جوامع شکارچی-گردآورنده با هم شکار می کنند، مادران و دیگران بسیار خواندنی است. اما این یک استدلال پیچیده نیز هست که از زمان پلیستوسن، برای بزرگ کردن بچه‌ها به دهکده‌ای نیاز بوده است – و این که چگونه این امر به اجداد باستانی ما اولین فشار را در مسیر تبدیل شدن به انسان‌های عاطفی مدرن داد.