More than Nature Needs: Language, Mind, and Evolution

ذهن انسان یک سازگاری تکاملی بعید است. چگونه انسان‌ها توانایی‌های شناختی بسیار قوی‌تر از هر چیزی که یک پستاندار شکار و جمع‌آوری برای زنده ماندن نیاز داشت به دست آوردند؟ آلفرد راسل والاس، بنیان‌گذار نظریه تکاملی با داروین، انسان‌ها را «استثناهای الهی» برای انتخاب طبیعی می‌دانست. داروین فکر می‌کرد که استفاده از زبان ممکن است مغز پیچیده ما را شکل داده باشد، اما فرضیه او تا به حال یک حدس جالب باقی مانده بود. درک بیکرتون با ترکیب تحقیقات پیشرفته با چهل سال نگارش و تفکر در مورد تکامل زبان، به طور قانع کننده ای مشکل اساسی را حل می کند که هم زیست شناسی و هم علوم شناختی تاکنون نادیده گرفته یا از آن طفره رفته اند.

اولین چیزی که تکامل یافت نه زبان بود و نه هوش - فقط ارتباطات طبیعی حیوانات به اضافه جابجایی. این برای شکستن محدودیت‌های فکری و ارتباطی که همه حیوانات دیگر را محدود می‌کرد، کافی بود. مغز برای ذخیره و پردازش خودکار ورودی جدید خود، کلمات، خود سازماندهی می شود. اما کلماتی که به طور جدایی ناپذیری با مفاهیمی که بازنمایی می کنند پیوند دارند، باید برای آگاهی قابل دسترسی باشند. نتیجه اجتناب ناپذیر یک موتور شناختی بود که می توانست داوطلبانه هم افکار و هم کلمات را در ترکیبات معنی دار ادغام کند. تنها در مرحله سوم، زبان می‌تواند پدیدار شود، زیرا انسان‌ها شروع به سرهم‌کردن با رسانه‌ای کردند که وقتی برای ارتباط استفاده می‌شد، برای گویندگان کافی بود اما برای شنوندگان نامناسب بود.

شروع از نوع بشر. دورترین گذشته، بیش از نیازهای طبیعتبا ارائه یک سنتز انقلابی از تز بومی‌گرایان و ضد تجربه‌گرایانه فراتر می‌رود -- که به جای تکرار کلیشه‌های "طبیعت و پرورش" به طور خاص و اصولی نشان می‌دهد که چگونه و چرا سنتز به وجود آمد.

The human mind is an unlikely evolutionary adaptation. How did humans acquire cognitive capacities far more powerful than anything a hunting-and-gathering primate needed to survive? Alfred Russel Wallace, co-founder with Darwin of evolutionary theory, saw humans as "divine exceptions" to natural selection. Darwin thought use of language might have shaped our sophisticated brains, but his hypothesis remained an intriguing guess--until now. Combining state-of-the-art research with forty years of writing and thinking about language evolution, Derek Bickerton convincingly resolves a crucial problem that both biology and the cognitive sciences have hitherto ignored or evaded.

What evolved first was neither language nor intelligence--merely normal animal communication plus displacement. That was enough to break restrictions on both thought and communication that bound all other animals. The brain self-organized to store and automatically process its new input, words. But words, which are inextricably linked to the concepts they represent, had to be accessible to consciousness. The inevitable consequence was a cognitive engine able to voluntarily merge both thoughts and words into meaningful combinations. Only in a third phase could language emerge, as humans began to tinker with a medium that, when used for communication, was adequate for speakers but suboptimal for hearers.

Starting from humankind's remotest past, More than Nature Needs transcends nativist thesis and empiricist antithesis by presenting a revolutionary synthesis--one that instead of merely repeating "nature and nurture" clichés shows specifically and in a principled manner how and why the synthesis came about.