Morality and Rational Choice

مناقشات عمومی - مانند آنهایی که در مورد توزیع کالاها بین غنی و فقیر، سیاست‌های تجاری و جمعیتی، تخصیص منابع پزشکی، و مبادله بین حفاظت از محیط زیست و کارایی اقتصادی - اغلب به دیدگاه‌های اساسی در مورد اینکه چگونه باید تصمیم بگیرید که بر یکدیگر تأثیر بگذارد، یعنی چه اصولی را باید رعایت کنیم. تلاش‌ها برای یافتن یک فلسفه عمومی قابل قبول، مجموعه‌ای از اصولی که ممکن است مردم بر سر آن توافق داشته باشند، به دلیل اختلاف نظر فیلسوفان و سایرینی که به چنین موضوعاتی توجه دارند، شکل گرفته است. یک دیدگاه، که من در اینجا توسعه و از آن دفاع خواهم کرد، معتقد است که تصمیماتی که بر دیگران تأثیر می گذارد باید بر اساس ارزیابی کلی از پیامدهای هر گزینه اتخاذ شود. این دیدگاه نتیجه‌گرایانه با گزینه‌های مختلفی مخالفت می‌کند، اما بسیاری از بدیل‌ها در کولمون مبنایی در شهود اخلاقی دارند. برای مثال ساده، نتیجه‌گرایی معتقد است که، اگر ما به این نتیجه رسیده‌ایم که بهتر است بگذاریم یک بیمار بیمار لاعلاج بمیرد تا اینکه با زنده نگه داشتن او عذاب او را طولانی کنیم، باید او را بکشیم.

Public controversies - such as those about the distribution of goods between rich and poor, trade and population policies, allocation of medical resources, and the tradeoff between environment al protection and economic efficiency - often hinge on fundamental views about how we ought to make decisions tImt affect each other, that is, what principles we ought to follow. Efforts to find an acceptable public philosophy, a set of such principles on which people might agree, have foundered because of dis agreement among philosophers and others who are concerned with such issues. One view, which I shall develop and defend here, holds that decisions that affect others should be made according to an overall evaluation of the consequences of each option. This consequentialist view is opposed by a variety of alternatives, but many of the alternatives have in COlllmon a basis in moral intuition. To take a simple example, consequentialism holds that, other things equal, if we have decided that it is better to let a terminally ill patient die than to prolong her agony by keeping her alive, then we ought to kill her.