Mitarbeiterbefragungen als Interventionsinstrument: Untersuchung ihrer Effektivität anhand des Kriteriums Arbeitszufriedenheit

در بسیاری از شرکت‌ها، نظرسنجی‌های کارکنان بخشی از مجموعه استاندارد مدیریت تغییر و مدیریت پرسنل است. آنها با ادغام در فرآیندهای عملیاتی، می توانند فرآیندهای تغییر را آغاز و کنترل کنند و در نتیجه به بهبود رقابت پذیری شرکت کمک کنند. با وجود درجه بالای استفاده گسترده، به ندرت مطالعات ارزیابی در مورد اثربخشی این ابزار وجود دارد.

کریستین لیبیگ اثربخشی نظرسنجی های کارکنان را بررسی می کند و نشان می دهد که نکات زیر برای موفقیت آنها ضروری است: نتایج باید به روشی متمایز اطلاع رسانی شود، حوزه های مشکل شناسایی شده و اقدامات مداخله ای مربوطه استخراج، اجرا و ارزیابی شوند. اگر این اتفاق نیفتد، از پتانسیل نظرسنجی کارکنان به طور کامل استفاده نمی شود و حتی ممکن است اثرات منفی روی دهد.

In vielen Unternehmen zählen Mitarbeiterbefragungen zum Standardrepertoire des Veränderungsmanagements und der Personalführung. Integriert in betriebliche Abläufe können sie Veränderungsprozesse initiieren und steuern und so zur Verbesserung der Wettbewerbsfähigkeit eines Unternehmens beitragen. Trotz des hohen Verbreitungsgrades liegen bislang aber kaum Evaluationsstudien zur Effektivität dieses Instrumentes vor.

Christian Liebig untersucht die Effektivität von Mitarbeiterbefragungen und zeigt auf, dass folgende Punkte für ihren Erfolg essentiell sind: Die Ergebnisse müssen differenziert kommuniziert, die Problemfelder identifiziert und entsprechende Interventionsmaßnahmen abgeleitet, umgesetzt und evaluiert werden. Geschieht dies nicht, wird das Potenzial einer Mitarbeiterbefragung nicht ausgeschöpft und es können sogar negative Effekte auftreten.