Military Memoirs of a Confederate: A Critical Narrative

اولین بار در سال 1907 منتشر شد، خاطرات نظامی یک متحد توسط بسیاری از مورخان به عنوان یکی از مهم ترین و بی طرفانه ترین گزارش های عمومی دست اول از جنگ داخلی آمریکا در نظر گرفته می شود. برخلاف برخی دیگر از خاطره نویسان کنفدراسیون، ژنرال ادوارد پورتر الکساندر از نظریات تلخ «علت گمشده» برای توضیح شکست جنوب استفاده نکرد. الکساندر مایل بود افسران برجسته کنفدراسیون از جمله رابرت ای لی را به طور عینی ارزیابی و مورد انتقاد قرار دهد. نتیجه ارزیابی روشنی از درگیری طولانی و خونینی است که یک ملت را به وجود آورد.

خاطرات با الکساندر آغاز می شود، که اخیراً از وست پوینت فارغ التحصیل شده است و به یوتا می رود تا اقدامات خصمانه مورمون هایی را که قبلاً انجام داده بودند، از بین ببرد. از پذیرش فرماندار منطقه ای منصوب شده توسط رئیس جمهور بوکانان خودداری کرد. چند سال بعد، الکساندر خود را در طرف مقابل یک شورش بسیار بزرگتر می‌بیند، این بار با کنفدراسیون‌هایی که خواستار جدایی از اتحادیه هستند. در سال‌های بعد، او در بسیاری از نبردهای اصلی شرق، از جمله ماناساس، آنتی‌تام، چانسلرسویل، گتیسبورگ و چیکاماگا شرکت داشت. اسکندر هر نبرد و میدان نبرد را با جزئیات دقیق توصیف می کند.

روایات کمی در زمان جنگ بینش و عینیت خاطرات نظامی یک متحد اسکندر را ارائه می دهند. علاقه مندان به جنگ داخلی و دانشجویان تاریخ آمریکا چیزهای زیادی برای یادگیری از این روایت شخصی عالی دارند.

First published in 1907, Military Memoirs of a Confederate is regarded by many historians as one of the most important and dispassionate first-hand general accounts of the American Civil War. Unlike some other Confederate memoirists, General Edward Porter Alexander had no use for bitter “Lost Cause” theories to explain the South’s defeat. Alexander was willing to objectively evaluate and criticize prominent Confederate officers, including Robert E. Lee. The result is a clear-eyed assessment of the long, bloody conflict that forged a nation.

The memoir opens with Alexander, recently graduated from West Point, heading to Utah to tamp down the hostile actions of Mormons who had refused to receive a territorial governor appointed by President Buchanan. A few years later, Alexander finds himself on the opposite side of a much larger rebellion—this time aligned with Confederates bent on secession from the Union. In the years that follow, he is involved in most of the major battles of the East, including Manassas, Antietam, Chancellorsville, Gettysburg, and Chickamauga. Alexander describes each battle and battlefield in sharp detail.

Few wartime narratives offer the insight and objectivity of Alexander’s Military Memoirs of a Confederate . Civil war buffs and students of American history have much to learn from this superb personal narrative.