Miles of Stare: Transcendentalism and the Problem of Literary Vision in Nineteenth-Century America

Miles of Stare مشکل بینش ادبی قرن نوزدهم آمریکا را بررسی می کند: آمیختگی عجیب واقعیت مرئی و زبان شاعرانه که به طور مکرر در استعاره ها و خلاقیت های ادبی ماوراءگرایان آمریکایی ظاهر می شود.



BR>غرابت بینش شاعرانه قرن نوزدهم با کره چشم شفاف امرسون مشهورترین نمونه است. آن بیننده بی‌جسم و دانای کل می‌تواند بدن خود را رها کند و به طرز متناقضی از بینایی فراتر رود تا ببیند «نه زبان شاعرانه» را در چشم‌انداز آمریکا ایجاد کند. در Miles of Stare، میشل کوهلر این پرسش را بررسی می‌کند که چرا با توجه به ضد تجربه‌گرایی آمریکای متعالی، محور مرکزی جنبش تبدیل به چشمی پاک از تخیل می‌شود. و چرا به‌علاوه، او می‌پرسد، علی‌رغم تجربه‌گرایی مصرانه‌اش، آیا این چشم بدنام نیز قطعاً یک چشم نیست؟ در میان منظره ای ملی مملو از برده داری، نسل کشی، فقر و جنگ، استفاده از استعاره ای جسورانه مبهم به عنوان منبع ادبیات ملی چیست؟

Miles of Stare این موارد را بررسی می کند. ابتدا با ردیابی ظهور تاریخی استعاره بینش شاعرانه به عنوان استعاره گرایان سوابق اروپایی را جذب کردند و با لفاظی نگران کننده آمریکا در مورد سرنوشت آشکار و هویت ملی دست و پنجه نرم کردند. این پرسش‌ها در کار بسیاری از نویسندگان قرن نوزدهمی که در پی استعلایی می‌نویسند، محور هستند و کوهلر نمونه‌هایی از نوشته‌های داگلاس، هاثورن، دیکنسون، هاولز و جوت ارائه می‌دهد که مجموعه‌ای از استعاره‌های بصری جدید را تشکیل می‌دهند که به آشتی‌ناپذیری می‌پردازند. تناقضات درون استعاره استعلایی و تلاش های خود را برای تولید ادبیات آمریکایی دنبال می کنند. شاهد محکوم به برده‌داری داگلاس، راوی دانای کل هاثورن با اکراه، و مایل‌های خیره خالی دیکنسون» به‌طور متفاوتی اقتدار کره چشم شاعرانه همه‌بین امرسون را به سیخ می‌کشند و در عین حال اقتدار جدیدی را به محدودیت‌هایی نسبت می‌دهند که نگاه ادبی خودشان را نشان می‌دهند.

>. با ردیابی این تضاد استعاری در بین ژانرهای دهه 1830 تا 1880، مایلز آف استار سرنوشت متفاوت و بحث برانگیز بینش ادبی آمریکایی را روشن می کند، زیرا نویسندگان قرن نوزدهمی با تلفیق بینش و زبانی که در مرکز استعلایی آمریکا قرار دارد، دست و پنجه نرم می کنند. در هسته هویت ملی آمریکا قرار دارد.

Miles of Stare explores the problem of nineteenth-century American literary vision: the strange conflation of visible reality and poetic language that emerges repeatedly in the metaphors and literary creations of American transcendentalists.

The strangeness of nineteenth-century poetic vision is exemplified most famously by Emerson’s transparent eyeball. That disembodied, omniscient seer is able to shed its body and transcend sight paradoxically in order to see—not to create—poetic language “manifest” on the American landscape. In Miles of Stare, Michelle Kohler explores the question of why, given American transcendentalism’s anti-empiricism, the movement’s central trope becomes an eye purged of imagination. And why, furthermore, she asks, despite its insistent empiricism, is this notorious eye also so decidedly not an eye? What are the ethics of casting a boldly equivocal metaphor as the source of a national literature amidst a national landscape fraught with slavery, genocide, poverty, and war?

Miles of Stare explores these questions first by tracing the historical emergence of the metaphor of poetic vision as the transcendentalists assimilated European precedents and wrestled with America’s troubling rhetoric of manifest destiny and national identity. These questions are central to the work of many nineteenth-century authors writing in the wake of transcendentalism, and Kohler offers examples from the writings of Douglass, Hawthorne, Dickinson, Howells, and Jewett that form a cascade of new visual metaphors that address the irreconcilable contradictions within the transcendentalist metaphor and pursue their own efforts to produce an American literature. Douglass’s doomed witness to slavery, Hawthorne’s reluctantly omniscient narrator, and Dickinson’s empty “miles of Stare” variously skewer the authority of Emerson’s all-seeing poetic eyeball while attributing new authority to the limitations that mark their own literary gazes.

Tracing this metaphorical conflict across genres from the 1830s through the 1880s, Miles of Stare illuminates the divergent, contentious fates of American literary vision as nineteenth-century writers wrestle with the commanding conflation of vision and language that lies at the center of American transcendentalism—and at the core of American national identity.