Michelangelo da Caravaggio

پس از اقامت در میلان برای شاگردی، میکل آنژ دا کاراواجو در سال 1592 وارد رم شد. او در آنجا شروع به نقاشی با رئالیسم و ​​تحلیل روان‌شناختی نشسته‌ها کرد. کاراواجو در نقاشی خود به همان اندازه که در زندگی وحشی خود خوش اخلاق بود. همانطور که او همچنین به سفارشات معتبر کلیسا پاسخ می داد، سبک نمایشی و واقع گرایی او غیرقابل قبول تلقی می شد. کیاروسکورو خیلی قبل از اینکه روی صحنه بیاید وجود داشت، اما این کاراواجو بود که تکنیک را قطعی کرد، سایه ها را تاریک کرد و سوژه را در یک محور نوری کورکننده تغییر داد. تأثیر او بسیار زیاد بود، اولاً از طریق کسانی که کم و بیش مستقیماً شاگردان او بودند. کاراواجو که در طول زندگی خود مشهور بود، تأثیر زیادی بر هنر باروک گذاشت. مکتب‌های جنوا و ناپل از او درس می‌گرفتند و جنبش بزرگ نقاشی اسپانیایی در قرن هفدهم با این مکاتب مرتبط بود. در نسل های بعدی بهترین نقاشان وقفی بین درس های کاراواجو و کاراچی در نوسان بودند.