Men in the Off Hours

پس از تحسین گسترده زندگی نامه قرمز او (\"یک دستاورد طلسم کننده\" -- سوزان سونتاگ)، مجموعه ای جدید از شعر و نثر که ترکیبی از اضداد آن کارسون را نشان می دهد - کلاسیک و مدرن، سینما و چاپ، روایت و شعر.

در مردان در ساعات غیرفعال، کارسون چهره های متنوعی مانند ادیپ، امیلی دیکنسون و آدوبون را دوباره اختراع می کند. او نوشته‌های سافو، سنت آگوستین و کاتولوس را از دریچه‌ای مدرن می‌بیند. او تقابل‌های شگفت‌انگیزی ایجاد می‌کند (لازاروس در میان ابزارهای ویدئویی؛ ویرجینیا وولف و توسیدید در حال بحث درباره جنگ). و در یک شعر منثور پایانی در مورد مرگ اخیر مادرش تأمل می کند.

با معنویت آرام و حاد، شوخ طبعی و احساسی بی باک، و درک شادی آور آن که \"واقعیت موضوع برای انسان ها نقص است\" مردان در ساعات غیرفعال «هیجان‌انگیزترین شاعری که امروز به زبان انگلیسی می‌نویسد» (مایکل اونداتجه) را در بهترین حالت به ما نشان می‌دهد.

از نسخه گالینگور.