Medien und Emotionen: Evolutionspsychologische Bausteine einer Medientheorie

اکثر خانواده‌های آلمانی دارای تلویزیون، رادیو، تلفن یا ضبط ویدیو هستند. مردم در جوامع بدون رسانه های جمعی داستان می گویند، آواز می خوانند و می رقصند، بازی می کنند و با هم می خندند.

کلمنس شوندر از یافته‌های روان‌شناسی تکاملی برای یک نظریه رسانه‌ای استفاده می‌کند و به این نتیجه می‌رسد: رسانه‌ها آدمک‌هایی برای چشم، گوش و مغز و آدمک‌های رفتار اجتماعی هستند. نویسنده با استفاده از تحلیل کیفی برنامه تلویزیونی بررسی می‌کند که آیا مقوله‌های جدید توسعه‌یافته در برنامه قابل اثبات هستند یا خیر و برای عباراتی مانند «داستانی و غیرداستانی» یا «سرگرمی و اطلاعات» نتیجه‌گیری می‌کند. علاوه بر این، این سوال در مورد مزیت تکاملی پرداختن به امر داستانی مطرح می شود.

این اثر برای ویرایش دوم بازبینی، به روز و تکمیل شده است.

Die meisten bundesdeutschen Haushalte haben Fernseher, Radio, Telefon oder Videorekorder. Menschen in Gesellschaften, die nicht über Massenmedien verfügen, erzählen Geschichten, sie singen und tanzen, spielen und lachen zusammen.

Clemens Schwender nutzt die Erkenntnisse der Evolutionspsychologie für eine Medientheorie und kommt zu folgendem Ergebnis: Medien sind Attrappen für Auge, Ohr und Gehirn, und sie sind Attrappen des sozialen Verhaltens. Mittels einer qualitativen Analyse des TV-Programms untersucht der Autor, ob die neu entwickelten Kategorien im Programm nachzuweisen sind, und zieht Konsequenzen für Begriffe wie "Fiktion und Non-Fiktion" oder "Unterhaltung und Information". Darüber hinaus wird die Frage nach dem evolutionären Vorteil der Beschäftigung mit Fiktionalem gestellt.

Für die 2. Auflage wurde das Werk überarbeitet, aktualisiert und ergänzt.