Mathematical Practitioners and the Transformation of Natural Knowledge in Early Modern Europe

این کتاب استدلال می‌کند که ما تنها زمانی می‌توانیم تحولات مطالعات طبیعت را در انقلاب علمی درک کنیم که تعامل بین تمرین‌کنندگان (کسانی که با انجام دادن می‌دانند) و دانشمندان (کسانی که با تفکر می‌دانند) را جدی بگیریم. اما اینها مخالف نیستند. تئوری و عمل نقاط پایانی در یک پیوستار هستند که برخی از شرکت‌کنندگان فقط به امور عملی علاقه‌مندند، برخی دیگر فقط به نظری، و بیشتر به دنیای تاریک فکری و مادی در بین آن‌ها علاقه‌مندند. این سرزمین مرزی است که در آن نفوذ، تصاحب، و همکاری می‌تواند به روش‌های جدید، موضوعات جدید تحقیق، و ساختارهای اجتماعی جدید فلسفه و علم طبیعی منجر شود.

مورد ارتباط بین نظریه و عمل است. می توان متقاعد کننده ترین شکل را در حوزه ریاضیات که تمرکز این کتاب است ترسیم کرد. ریاضیات عملی یک رشته رو به رشد در اوایل اروپای مدرن بود و این مقالات در سه بخش سازماندهی شده اند که به بحث در مورد نقش تمرین ریاضی در انقلاب علمی کمک می کند. اول، آنها تغییرپذیری هویت ریاضیدانان عملی و شیوه های دخیل در فعالیت های آنها در اروپای مدرن اولیه را نشان می دهند. دوم، از خوانندگان دعوت می‌شود تا در نظر بگیرند که ریاضیات عملی چگونه به نظر می‌رسد و اینکه اگرچه دانش ریاضی عملی به روش‌های بسیار متنوعی منتقل و پخش شده است، شرکت‌کنندگان می‌توانند همه آنها را به عنوان ریاضیات عملی تشخیص دهند. سوم، نویسندگان نشان می‌دهند که چگونه تفاوت‌ها و تفاوت‌های ظریف در ریاضیات عملی معمولاً به زمینه‌های متفاوتی که در آن تمرین می‌شد بستگی دارد: ویژگی‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی. مورخان علم، به ویژه علاقه مندان به دوره انقلاب علمی و تاریخ ریاضیات، این کتاب و رویکرد پیشگامانه آن را مورد توجه ویژه قرار خواهند داد.

This book argues that we can only understand transformations of nature studies in the Scientific Revolution if we take seriously the interaction between practitioners (those who know by doing) and scholars (those who know by thinking). These are not in opposition, however. Theory and practice are end points on a continuum, with some participants interested only in the practical, others only in the theoretical, and most in the murky intellectual and material world in between. It is this borderland where influence, appropriation, and collaboration have the potential to lead to new methods, new subjects of enquiry, and new social structures of natural philosophy and science.

The case for connection between theory and practice can be most persuasively drawn in the area of mathematics, which is the focus of this book. Practical mathematics was a growing field in early modern Europe and these essays are organised into three parts which contribute to the debate about the role of mathematical practice in the Scientific Revolution. First, they demonstrate the variability of the identity of practical mathematicians, and of the practices involved in their activities in early modern Europe. Second, readers are invited to consider what practical mathematics looked like and that although practical mathematical knowledge was transmitted and circulated in a wide variety of ways, participants were able to recognize them all as practical mathematics. Third, the authors show how differences and nuances in practical mathematics typically depended on the different contexts in which it was practiced: social, cultural, political, and economic particularities matter. Historians of science, especially those interested in the Scientific Revolution period and the history of mathematics will find this book and its ground-breaking approach of particular interest.