Maternity in the Post-Apocalypse: Novelistic Re-visions of Dystopian Motherhood

مادرانه در پسا آخرالزمان: تجدید نظرهای رمان‌شناختی مادری دیستوپایی روش‌هایی را که رمان‌نویسان زن در دهه‌های اخیر از طریق روایت‌هایی با محوریت شخصیت‌های قهرمان مادری، ژانر پساآخرالزمانی را بازاندیشی کرده‌اند، تحلیل می‌کند. این نویسندگان ماماها، زنان باردار و مادران را در خط مقدم رمان‌های خود قرار داده‌اند و آنها را از قربانیان بدبخت ستمگران مرد به قهرمان‌هایی تبدیل می‌کنند که در تبدیل چشم‌انداز اجتماعی پسا آخرالزمانی از صحنه‌ای که تلاش می‌کند گذشته مردسالارانه را بازسازی کند به شخصیت‌های اصلی تبدیل می‌کنند. موردی که از بارداری به عنوان نوعی توانمندسازی محافظت می‌کند، اعتبار می‌بخشد و حتی آن را ستایش می‌کند. در چشم‌انداز ویران‌شده‌ای بدیع در آینده که در آن تمدن‌های بشری درهم شکسته و در آستانه انقراض متزلزل می‌شوند، زنانی که مظهر جنبه‌های مادری هستند، با براندازی مفروضات مردسالارانه زنانگی، بازپس‌گیری استقلال متقاطع و (باز)نگری، زمام بازسازی جوامع انسانی را در دست می‌گیرند. احتمالات آنتروپوسن رو به زوال

Maternity in the Post-Apocalypse: Novelistic Revisions of Dystopian Motherhood deconstructs the ways in which women novelists have reconceived the post-apocalyptic genre in recent decades through narratives centered on heroic maternal characters. These writers have placed midwives, pregnant women, and mothers at the forefront of their novels, transforming them from the hapless victims of male oppressors to protagonists who are instrumental in transforming the post-apocalyptic social landscape from one that attempts to reconstruct a patriarchal past to one that safeguards, validates, and even lauds maternity as a form of empowerment. In a novelistic future devastated landscape in which human civilizations are shattered and waver at the brink of extinction, women who embody facets of maternity are taking the reins of rebuilding human societies by overturning patriarchal assumptions of femininity, reclaiming intersectional autonomy, and (re)visioning the possibilities for a declining anthropocene.